Τα αδέρφια Σεζάρ και Χοσέ Εστεμπάν Αλέντα γύρισαν κυριολεκτικά το χρόνο πίσω για τις ανάγκες της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας τους, προσπαθώντας να επεξεργαστούν τις ιδέες που είχαν πίσω από μια ταινία μικρού μήκους που γύρισαν πριν τέσσερα χρόνια. Η ιστορία τους είναι γεμάτη από μια αναμενόμενα νεανικό ρομαντισμό, περιγράφοντας τη ζωή ενός ζευγαριού στην αρχή (και ακμή) της γνωριμίας του αλλά και στην παρακμή, μέχρι που ένα ταξίδι στο χρόνο προσπαθεί να διορθώσει λάθη του παρελθόντος.
Ο ενθουσιασμός και η αγάπη των σκηνοθετών για αυτό που είχαν χτίσει είναι εμφανές, όμως το σύνηθες πρόβλημα αυτών των περιπτώσεων είναι ακόμη πιο εμφανές. Μουσική, μακροσκελή πλάνα και επαναλήψεις επιστρατεύονται για να μεγαλώσει η διάρκεια μιας όντως τρυφερής ιστορίας και παρά την ευελιξία των δύο ηθοποιών να ανταπεξέλθουν παίζοντας τα ίδια άτομα σε διαφορετικούς χρόνους, από τη μέση και έπειτα η ταινία φωνάζει πως θα έπρεπε να είχε ήδη ολοκληρωθεί. Οι εικόνες πάντως μιας ονειρεμένης παραλίας αλλά και το προσεγμένο μοντάζ που λειτουργεί ως παζλ για το παρελθόν και το παρόν αφήνουν μια γλυκιά γεύση στο τέλος, όμως οι 2 δημιουργοί θα πρέπει να αναμετρηθούν με κάτι εντελώς διαφορετικά πια αν θέλουν να συνεχίσουν στις ταινίες μεγάλου μήκους.
