Η μετ’ εμποδίων εκπλήρωση της τελευταίας επιθυμίας του Λουίτζι Πιραντέλο (1867 – 1936), που ήθελε οι στάχτες του να καταλήξουν στη γενέτειρά του, το Αγκριτζέντο της Σικελίας, μεταμορφώνεται από τον Πάολο Ταβιάνι σε ένα οδοιπορικό επεισοδιακό, πλημμυρισμένο από συλλογική μνήμη και προσωπικές απευθύνσεις του βετεράνου δημιουργού, που όμως δυσκολεύεται χαρακτηριστικά να βρει ικανοποιητική συνοχή.
Η αριστουργηματικά ενορχηστρωμένη «Φθινοπωρινή Σονάτα» του Μπέργκμαν επανακυκλοφορεί σε νέα, ψηφιακή κόπια.
Η Βαλέρια το 'σκασε, η Κατρίν Κορσινί ακτινογραφεί μια κοινωνία κοντά στο σημείου βρασμού της κι ο άλλοτε κραταιός Γαλλικός κινηματογράφος σιγοσβήνει στην εντατική.
Το (σόλο) σκηνοθετικό ντεμπούτο του ηθοποιού Χρήστου Πασσαλή («Κυνόδοντας», «Χώρα Προέλευσης») μας συστήνει έναν αλληγορικό κόσμο στοιχειωμένου ρομαντισμού, που κάνει Ησυχία 6 με 9 με την προσδοκία να ακούσει τις φωνές αγαπημένων προσώπων που εξαφανίστηκαν δίχως εξήγηση.
Ένας από τους κορυφαίους Γάλλους σκηνοθέτες συνδέει ευρηματικά την κουλτούρα του βουντού, τη Ριάνα και την κριτική στην αποικιοκρατία σε μια εθιστική μυσταγωγία που λειτουργεί υποδόρια.
