Δεν είμαι η Μαντάμ Μποβαρύ
Ο μύθος συναντά τη σύγχρονη πραγματικότητα στην Κϊνα μέσα από μια αλλόκοτη σάτιρα που σκαλώνει στην απόφαση του Φενγκ να μετατρέψει ένα οπτικό εύρημα σε γενικό κανόνα.
Ο μύθος συναντά τη σύγχρονη πραγματικότητα στην Κϊνα μέσα από μια αλλόκοτη σάτιρα που σκαλώνει στην απόφαση του Φενγκ να μετατρέψει ένα οπτικό εύρημα σε γενικό κανόνα.
Μέσα από μια εναλλακτική και απολύτως αφαιρετική ανάγνωση της ελληνικής ιστορίας δύο ολόκληρων δεκαετιών, η οποία εκτοξεύεται σταδιακά στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, ο Αλέξανδρος Βούλγαρης παραδίδει μια ακόμη 100% δική του ταινία, ικανή να διχάσει και να συνεπάρει εξίσου.
Ο Παπ, ένας μικρός καρχαριούλης, ανακαλύπτει μία σειρά από υφάλους γεμάτους με αυγά, ενώ παίζει στον ωκεανό με τους φίλους του. Όμως, δεν είναι ο μόνος που βρίσκεται εκεί… Λαθροκυνηγοί έχουν ήδη βρει το σημείο και κλέβουν τα αυγά! Ο μικρούλης αλλά γενναίος Παπ αποφασίζει να σώσει την οικογένειά του και να πολεμήσει τους ανθρώπους με κάθε ψαρικό τρόπο… στην στεριά! Βοηθοί του ο επιστήμονας κύριος Χταπόδης και ο λαίμαργος Τζούλιους που ονειρεύεται να φάει επιτέλους γευστικά κοτόπουλα! Εγκαταλείποντας τη θάλασσα, βρίσκονται στον όμορφο αλλά και πολύ επικίνδυνο κόσμο των ανθρώπων. Και τότε ξεκινούν οι Επικίνδυνες Ψαρικές Αποστολές!
Ένα καραβάνι συνοδεύει έναν ετοιμοθάνατο Σεΐχη, διασχίζοντας την οροσειρά του Άτλαντα στο Μαρόκο. Η τελευταία του επιθυμία είναι να ταφεί με τους αγαπημένους του. Αλλά ο θάνατος δεν περιμένει. Οι άνθρωποι του καραβανιού, που φοβούνται το πέρασμα ανάμεσα στα βουνά, αρνούνται να συνοδεύσουν τον νεκρό. Ο Άχμεντ και ο Σαΐντ, δύο κλέφτες που ταξιδεύουν με το καραβάνι, προσποιούνται πως ξέρουν το δρόμο και υπόσχονται να εκπληρώσουν την επιθυμία του αποθανόντα. Σε ένα παράλληλο σύμπαν, ένας άνδρας με το όνομα Σακίμπ είναι ο επίλεκτος που θα ταξιδέψει στα βουνά με μια αποστολή: να βοηθήσει αυτό το αυτοσχέδιο καραβάνι.
Μην εγκαταλείποντας πλήρως το πολιτικό πλαίσιο, όπως και τον ιστορικό αντικατοπτρισμό σημαντικών γεγονότων που διαρκώς εξελίσσονται στο υπόβαθρο, αλλά εστιάζοντας κυρίως στις αμφιθυμικές του αντιθέσεις και τη μαεστρική σκηνοθετική του κατασκευή, το βραβευμένο στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο φιλμ του Ράντου Ζούντε αποδεικνύεται τελικά τόσο ικανοποιητικό και ενδιαφέρον, όσο ξένο και μακροσκελές .