Το δεύτερο μέρος μιας ενιαίας ταινίας, ευτυχεί βέβαια ξανά σε μια μεγάλη πρωταγωνιστική ερμηνεία, δίνει μια συμπαγέστερη αίσθηση καθώς τα περιγραφόμενα είναι πλέον εστιασμένα περισσότερο και εξακολουθεί να είναι ένα προπαγανδιστικό φιλμικό κείμενο, ελάχιστης πολιτικής αξίας.
Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ, στο πρώτο μέρος μιας ταινίας που θα έπρεπε να προβάλλεται στην 4ωρη ολότητά της, αφηγείται, με επίκεντρο τον Τσε Γκεβάρα, τα γεγονότα από το 1957 ως την επόμενη μέρα της κατάληψης της εξουσίας από τον Φιντέλ Κάστρο.
Δύο αγαπημένοι στο ιταλικό κοινό τηλεοπτικοί σταρ πρωταγωνιστούν στην ανάλαφρη κομεντί του ομοεθνή τους σκηνοθέτη Ρικάρντο Μιλάνι η οποία, πέρα από την αξιοπρεπή παρουσία των βασικών της ερμηνειών αναλώνεται σε γνωστά κλισέ και καταφανέστατα μηνύματα περί κοινωνικής ενσωμάτωσης, ρισκάροντας στο τέλος να πετύχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκει.
1944, το φασιστικό καθεστώς είναι στο απόγειό του στη μεταπολεμική Ισπανία, κι ένα κορίτσι επιλέγει να κρυφτεί στον δικό του μύθο. Η εξαιρετική ταινία του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο προβάλλεται σε επανέκδοση και αναδημοσιεύουμε το κείμενο του Γιάννη Δεληολάνη, που είχε γραφτεί το 2006.
Συνηθισμένος στον κίνδυνο των ξεχασμένων ναρκών που βρίσκονται ακόμη σε συγκεκριμένες παραλίες της χώρας του, ένας πυροτεχνουργός αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής του όταν μαθαίνει πως έχει άλλον βιολογικό πατέρα.
