Έντιμος Κλέφτης
Σίγουρα το έργο «κάπου το έχεις ξαναδεί», αλλά ο παράγοντας Νίσον παραμένει ακμαίος και ευσυνείδητος. Από τον συν-δημιουργό του «Ozark», μία ταινία που θυμίζει εκείνες της «Αρπαγής», αλλά δεν είναι «αρπαχτή».
Σίγουρα το έργο «κάπου το έχεις ξαναδεί», αλλά ο παράγοντας Νίσον παραμένει ακμαίος και ευσυνείδητος. Από τον συν-δημιουργό του «Ozark», μία ταινία που θυμίζει εκείνες της «Αρπαγής», αλλά δεν είναι «αρπαχτή».
Ο Σαμ και ο Τάσκερ είναι ένα ζευγάρι μεσήλικων στην διαδρομή ενός διπλού αποχαιρετισμού: Του ζεύγους ως ζεύγους σε συγγενείς και φίλους, αλλά και του ενός στον άλλον καθώς ο ένας από τους δύο βυθίζεται στην άνοια. Μια εκ βαθέων ταινία, υψηλής στόχευσης μα μετριοπαθούς αποτελέσματος, που έπρεπε να μην αρκεστεί στην εμφανή της πηγή συγκίνησης.
Τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη, θριαμβευτική της εξόρμηση, και κάνοντας ένα (αμφιλεγόμενο;) streaming άνοιγμα στο HBO Max τον Δεκέμβρη, η Wonder Woman επιστρέφει στις ελληνικές αίθουσες με «ψυχροπολεμική» διάθεση. Και ποιότητα.
Όταν έχεις έναν δρόμο να περπατήσεις, ο πιο εύκολος τρόπος να τον περπατήσεις είναι να πας ευθεία. Όταν γυρίζεις πλάτη και προχωράς, όλο και κάπου θα ξεστρατήσεις. Τι συνέβη τόσο λάθος στη νέα ανάγνωση των «Μαγισσών» δια χειρός Ρόμπερτ Ζεμέκις και χάθηκε ο ίδιος ο δρόμος;
Λίγη από τη ζεστασιά του Φορντ και αργοί ρυθμοί αλά Λεόνε, ως πρόσκληση σ’ έναν κόσμο που κανείς από αυτούς του δύο δεν θα εισερχόταν: Στον κόσμο της κομητείας του Μάντισον. Γύρω απ’ τις γέφυρές του γίναμε μάρτυρες της πιο ρομαντικής αλλά και της πιο καταδικασμένης ερωτικής σχέσης των τελευταίων δεκαετιών.