Η Γιάσμινε Τρίνκα αποδεικνύεται δύναμη της φύσης στο κραυγαλέο δράμα κοινωνικού ρεαλισμού του Σέρτζιο Καστελίτο, το οποίο ξεφουσκώνει γρήγορα και οδηγείται ολοταχώς σε ανεπιτυχείς συνειρμούς, ακατάστατες υποπλοκές και πρακτικές σαπουνόπερας.
Μαγικός ρεαλισμός και ψυχολογικό θρίλερ συνδυάζονται υποβλητικά στη νέα ταινία του Νορβηγού Γιοακίμ Τρίερ η οποία διατηρεί το ενδιαφέρον κυρίως μέσω της παγωμένης και βαθιά ερωτικής της κινηματογράφησης.
Η πρώτη ταινία από το Λίβανο που βρέθηκε στις υποψηφιότητες των Όσκαρ εμπλέκει με επιτυχία τον θεατή σε ένα σύνθετο πολιτικό και ιστορικό πλαίσιο, διαθέτει καλές ερμηνείες και μοιάζει αρκετά ως δομή με ένα καλοστημένο χολιγουντιανό δικαστικό δράμα.
Στη μετέωρη Ρωσία του 1998, η δυναμική Ιλάνα καλείται να ζυγίσει τις θυσίες που είναι διατεθειμένη να κάνει προκειμένου να βρεθούν τα λύτρα για την απελευθέρωση του μικρότερου αδερφού της και της αρραβωνιαστικιάς του. Πραγματική αποκάλυψη η Ντάρια Ζόβναρ στο ρόλο της πρωταγωνίστριας, σε ένα νατουραλιστικό δράμα που δίχασε τις Κάννες, εξαιτίας ενός βάναυσου snuff φιλμ που περιλαμβάνει με αληθινές σφαγές Ρώσων αιχμαλώτων από Τσετσένους αυτονομιστές. (Από 5/4)
Βραβευμένη για το σενάριο και την ανδρική ερμηνεία της στις περσινές Κάννες και φέρνοντας στο μυαλό ταινίες της ένδοξης δεκαετίας του '70 για το αμερικανικό σινεμά όπως ο «Ταξιτζής» του Μάρτιν Σκορσέζε και το «Hardcore» του Πολ Σρέιντερ, η νέα ταινία της Λιν Ράμσεϊ (την οποία είδαμε σε πανελλήνια πρώτη προβολή στις 23ες Νύχτες Πρεμιέρας, παρουσία της σκηνοθέτιδος) είναι ένα υπερβίαιο δραματικό θρίλερ το οποίο έχει ως σημαντικότερες αρετές του τη νευρώδη σκηνοθεσία και την ηλεκτρισμένη παρουσία του Χοακίν Φίνιξ.
