Εγκλωβισμένος στις συμβάσεις ενός mainstream σινεμά που δεν του ταιριάζει απόλυτα, ο Φατίχ Ακίν με την καινούρια του ταινία επιχειρεί μια επίκαιρη πολιτική δήλωση για την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη αλλά προσεγγίζει επιδερμικά το θέμα του, με αποτέλεσμα να μην προσφέρει οτιδήποτε φρέσκο, τόσο από άποψη περιεχομένου όσο και από άποψη φόρμας.
Ελάχιστες ταινίες έχουν αντιμετωπιστεί τα τελευταία χρόνια με παρόμοια προσμονή όσο το καινούργιο δράμα του Μίκαελ Χάνεκε. Γι' αυτό και η μικρή απογοήτευση όσων περίμεναν ένα ακόμη «Amour» ή την επόμενη «Λευκή Κορδέλα» από τον δυο φορές βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα σκηνοθέτη είναι μερικώς δικαιολογημένη. Χωρίς αυτό να σημαίνει, φυσικά, ότι το «Happy End» δεν είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες της χρονιάς.
Ο Καρλ Μαρξ και ο Φρίντριχ Ένγκελς βρίσκουν ο ένας στον άλλον τον ομοϊδεάτη που πάντα έψαχναν, σε μια εποχή που οι ιδέες μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο.
Για όσους γνωρίζουν το όνομα, αλλά δεν ξέρουν την ιστορία, η μεγάλη κυρία της ευρωπαϊκής μουσικής έρχεται να τραγουδήσει στη μεγάλη οθόνη τη δυστυχία της προσωπικής της ζωής.
Η ιστορία δυο δεκατετράχρονων αγοριών που «δανείζονται» ένα αυτοκίνητο και ξεκινούν για μια εκδρομή στην εξοχή. Ένα ταξίδι γεμάτο απρόοπτα, χιούμορ, ένταση και περιπέτεια.
