Κατά την διάρκεια του Β’ ΠΠ, στο Ανατολικό Μέτωπο, μια διμοιρία Ούγγρων στέλνεται στην Σοβιετική Ένωση να ξετρυπώσει αντιστασιακούς. Υποσχόμενο arthouse ντεμπούτο, που συμβάλλει στην αναγεννημένη εικόνα του νέου Ουγγρικού κινηματογράφου και διαδέχεται ελπιδοφόρα (και βλοσυρά) την ιστορική κεντροευρωπαϊκή γενιά του ’60 και του ’70.
Μητέρα πασχίζει να βοηθήσει την έγκυο έφηβη κόρη της σε μια χώρα όπου η έκτρωση απαγορεύεται, στο γήινο δράμα του Μαχαμάτ-Σαλέχ Χαρούν που υμνεί την καταλυτική σημασία της γυναικείας αλληλεγγύης σε έναν πατριαρχικό κόσμο.
Ένας καθηγητής στην σημερινή Ρωσία καταγγέλλει σατιρικά την διαφθορά του Δημάρχου της πόλης και τίθεται σε εξαντλητικό κατ' οίκον περιορισμό κατηγορούμενος ο ίδιος για διασπάθιση δημοσίου χρήματος. Δράμα δωματίου απέραντων συνεπειών, που διαρθρώνεται μετρημένα από έναν μαχόμενο δημιουργό με βαρύ επώνυμο.
Η Μάγκι Κιου υποδύεται μια ικανότατη δολοφόνο που γυρεύει εκδίκηση για τον χαμό του μέντορά της (Σάμιουελ Λ. Τζάκσον) μπλέκοντας παράλληλα σε ριψοκίνδυνο ερωτικό παιχνίδι με έναν εξίσου επικίνδυνο συνάδελφο (Μάικλ Κίτον), στο νέο φιλμ δράσης του Μάρτιν Κάμπελ («Casino Royale») που έχει αρκετά για να το καταστήσουν διασκεδαστικό, όχι όμως και αξέχαστο.
H δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του ήδη σημαντικού Κουοσμάνεν, είναι rail-movie για την ανθρώπινη επαφή κι ένα συναίσθημα που έρχεται σαν αντίδοτο στους σκοτεινούς καιρούς που ζούμε. Ακριβώς ό,τι περιμένει κανείς από μια ταινία που ξεκινάει με το «Love is the Drug» των Roxy Music (και συνεχίζει με το -γκουχ γκουχ- «Voyage, voyage» των Desireless)…
