Ένας πατέρας καλεί τον γιο του να τον ακολουθήσει στις όχθες του ιερού Γάγγη, όπου στεγάζεται ένα παράξενο ξενοδοχείο για ηλικιωμένους που πιστεύουν πως ήρθε η ώρα τους. Τρυφερή, ηθογραφική σπουδή πάνω στο χθες και το σήμερα των γενεών στην Ινδία καθώς και στην επανεύρεση της θρησκευτικά και πολιτισμικά σημαντικής για τον Ινδουϊσμό στάσης απέναντι στον θάνατο.
Πολυβραβευμένη σε μερικά από τα πιο αξιοσέβαστα κινηματογραφικά φεστιβάλ του κόσμου, μεταξύ των οποίων και το Βερολίνο, η πρώτη μεγάλου μήκους σκηνοθετική απόπειρα της ισπανικής καταγωγής Σιμόν είναι ένα αυτοβιογραφικό και συγκρατημένα συγκινητικό δράμα και μαζί ένα από τα ομορφότερα κινηματογραφικά ντεμπούτα που έχουμε δει τελευταία.
Στηριγμένο σχεδόν αποκλειστικά πάνω στην υπέροχη Ανιές Ζαουί, το «50 Φορές Άνοιξη» ψάχνει τις κωμικές προεκτάσεις της κρίσης ηλικίας και τις βρίσκει χάρη σε μια αξιοθαύμαστη διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ του δράματος και του χιούμορ.
Το πολλά υποσχόμενο ντεμπούτο της Λεονόρ Σεράιγ που κέρδισε την Χρυσή Κάμερα του Φεστιβάλ Καννών είναι ένα ευφάνταστο, πολυδιάστατο και ζωηρό πορτρέτο μιας νέας γυναίκας η οποία γεύεται του γλυκόπικρους καρπούς της προσωπικής της χειραφέτησης.
Υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, το αναπάντεχο σκηνοθετικό σμίξιμο ανάμεσα στην 88χρονη γιαγιά της γαλλικής Νουβέλ Βαγκ και έναν ζωηρό 33χρονο εικαστικό είναι μια παιχνιδιάρικη, γλυκύτατη και έξω καρδιά ταινία δρόμου και μαζί ένας εορτασμός της τέχνης, των ανθρώπινων σχέσεων, της ζωής.
