Ήταν κάποτε μια χώρα… Το καθόλου ηρωικό και πλέον πένθιμο κεφάλαιο της εμφύλιας σύρραξης στην Γιουγκοσλαβία της δεκαετίας του '90. Μια ιστορία που εκτυλίσσεται τον μαύρο Ιούλιο του 1995, όταν και συνέβη αυτό που έμεινε στην ιστορία σαν «η σφαγή της Σρεμπρένιτσα». Δύναται να εγείρει πλήθος συζητήσεων, όμως η συνταρακτική ταινία παραμένει.
Ο Ετιέν, ένας συχνά εκτός δουλειάς ηθοποιός, δουλεύει ως υπεύθυνος ενός θεατρικού εργαστηρίου σε μια φυλακή, όπου μαζεύει έναν ασυνήθιστο θίασο από κρατούμενους για να ανεβάσουν το διάσημο έργο του Σάμιουελ Μπέκετ, Περιμένοντας τον Γκοντό. Όταν του επιτραπεί να πάρει την ομάδα των κρατούμενων σε περιοδεία του έργου σε κανονικά θέατρα έξω από τη φυλακή, ο Ετιέν επιτέλους αισθάνεται ότι αυτή μπορεί να είναι η μεγάλη του ευκαιρία να πραγματοποιήσει το όνειρο του στη σκηνή και στη ζωή.
Η δεύτερη ταινία του Μάγκνους Φον Χορν («Επέκεινα») είναι μια instagramικά όμορφη σπουδή χαρακτήρα για τις ανθρώπινες σχέσεις στην εποχή των αλγορίθμων.
Με αφορμή ένα περιστατικό αστυνομικής βίας, δύο πρωτοεμφανιζόμενοι σκηνοθέτες στήνουν ένα τεταμένο ανθρωποκυνηγητό στην καρδιά του αραβικού γκέτο της Κοπεγχάγης. Πώς είπαμε γράφουν το BLM στα δανέζικα;
Δυο χαρακτήρες που μετρούν δυσαναπλήρωτα κενά στις ζωές τους διασταυρώνονται σε περίοδο τροπικών καταιγίδων, σε μια ευαίσθητη και βραδυφλεγή ιστορία από τον Άντονι Τσεν, έξι χρόνια μετά την Χρυσή Κάμερα που κέρδισε στις Κάννες.
