Μια Βροχερή Μέρα στη Νέα Υόρκη
Μια κλασική, «κανονική» κομεντί Άλεν που επιστρέφει στην ευελιξία του ’80, γεμάτη από χαρισματικό ρετρό και ρομαντική μελαγχολία.
Μια κλασική, «κανονική» κομεντί Άλεν που επιστρέφει στην ευελιξία του ’80, γεμάτη από χαρισματικό ρετρό και ρομαντική μελαγχολία.
O Αλέν είναι ένας ισχυρός και σεβαστός επιχειρηματίας που βρίσκεται στην κορυφή της καριέρας του και δεν σπαταλά τον χρόνο του σε ανούσια ζητήματα, όπως η οικογένεια, οι φίλοι και η διασκέδαση. Όταν ένα σοβαρό εγκεφαλικό επηρεάζει την ομιλία του, όλα όσα λέει είναι από ακατανόητα έως… ξεκαρδιστικά. Προκειμένου να σώσει την καριέρα του, θα ζητήσει τη βοήθεια μιας νεαρής λογοθεραπεύτριας. Όμως, καθώς η διαδικασία της αποκατάστασης θα χρειαστεί χρόνο και υπομονή, ο Αλέν θα συνειδητοποιήσει σταδιακά πως το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του τον προσπέρασε.
Μια ωραία αρχική ‘80ς αναβίωση-σύλληψη της ταινίας του 2013, γέννησε μια μέτρια παραγωγή αλλά και την προβληματική ιδέα ενός franchise προορισμένου για την αγορά της Άπω Ανατολής – που η πρώτη ταινία είχε κατακτήσει. Πέρυσι η ιστορία χαντακώθηκε μ’ ένα σίκουελ απύθμενης αντικινηματογραφικότητας και καταφέρνει τώρα μια κάποια ρεβάνς απομακρυνόμενη από το concept αλλά και αφήνοντας ολοφάνερα τον Σταλόνε να δώσει ειρμό στην πάμφθηνη παραγωγή.
Μια παλιά μηχανή Polaroid απειλεί θανάσιμα όποιον απαθανατίζει, σε ένα συνονθύλευμα ιδεών από δημοφιλείς ταινίες τρόμου το οποίο αδυνατεί να διαχειριστεί προς όφελός του ακόμα και το αβανταδόρικα ρετρό στοιχείο της υπόθεσης.
Επιστροφή στο παρελθόν και διαβατήριο για το μέλλον του Λικ Μπεσόν, η «Άννα» έχει ως βάση την αγαπημένη του «Νικίτα», μα με σπιρτόζικη δράση, παιχνιδιάρικη αφήγηση και χιούμορ που βοηθούν ώστε να μη δούμε ένα βαρετό αναμάσημα.