Το «Τhor:Love and Thunder» κινείται κάπου ανάμεσα στον «Φλας Γκόρντον», τους «Απίθανους Ληστές και τα Κουλουβάχατα της Ιστορίας», το «Krull» και το «Clash of the Titans» και ψυχαγωγεί ανώδυνα, δίχως, βέβαια, να συγκαταλέγεται ανάμεσα στα καλύτερα που μας έχει προσφέρει το κορεσμένο είδος της υπερηρωικής περιπέτειας.
Η σπάνια αστοχία της Pixar με ένα συμβατικό, ανέμπνευστο spin-off σε ένα franchise που μέχρι σήμερα αριθμούσε μόνο επιτυχίες.
Η σπάνια αστοχία της Pixar με ένα συμβατικό, ανέμπνευστο spin-off σε ένα franchise που μέχρι σήμερα αριθμούσε μόνο επιτυχίες.
Αν δεν έπρεπε να υπηρετήσει τις «πολυσυμπαντικές» ανάγκες της Marvel, όπως τις εννοεί η τελευταία, και να ευθυγραμμιστεί με τις συντρέχουσες ταινίες και σειρές της εταιρείας, το «Doctor Strange in the Multiverse of Madness» θα ήταν μία από τις καλύτερες ταινίες του είδους. Και πάλι, όμως, μακάρι οι επόμενες προσθήκες στο MCU να έχουν έστω και το το ¼ της έμπνευσής του.
Αντιμετωπίζοντας ισότιμα τον ενήλικο και τον ανήλικο θεατή, το «Πάντα στο Κόκκινο» έρχεται για να μας υπενθυμίσει τον λόγο για τον οποίο η Pixar είναι ο σπουδαιότερος κινηματογραφικός παιδαγωγός των καιρών μας.
