Η Αριάν Λαμπέντ περνά πίσω από την κάμερα για το μεγάλου μήκους ντεμπούτο της σκηνοθεσία και παραδίδει ένα άνισο μα συνάμα γοητευτικό και δημιουργικά τολμηρό φιλμ για την ευθραυστότητα της εφηβείας. Η ταινία συμμετείχε στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του 77ου Φεστιβάλ Καννών.
Στον απόηχο των culture wars που γέννησε η ταινία, οι δημιουργοί της έχουν καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες για να μην προσβάλλουν καμία κοινωνική ομάδα, εκτός, ίσως, από τους φίλους του καλού σινεμά.
Λίγες μέρες από την ζωή της Πάνσι, μιας μαύρης μεσήλικης, μεσοαστής Βρετανίδας στην σημερινή Αγγλία, καθώς πασχίζει να αντέξει τη ζωή της μέσα από ένα οξύτατο άγχος που μετατρέπεται σε πλήθος φοβιών και διαρκή φραστική επιθετικότητα προς τους πάντες. Η επιστροφή του Μάικ Λι τεκμηριώνει το βάρος της όχι συχνότερης παρουσίας του.
Ένα γερμανικό δράμα με αύρα ελαφρώς παλιότερου Χόλιγουντ, υιοθετεί την οπτική ενός αμερικανικού τηλεοπτικού συνεργείου για να αφηγηθεί τα γεγονότα που σημάδεψαν την Ολυμπιάδα του το 1972 και κατέληξαν στη «Σφαγή του Μονάχου».
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Δημήτρη Νάκου είναι μία ωμή καταγραφή της έμφυτης και ενστικτωδούς ανάγκης του ανθρώπου για συγκάλυψη και αποποίηση της ευθύνης. Ένα ακόμη σκοτεινό πορτρέτο της ελληνικής περιφέρειας, με ήρωες τόσο ακατέργαστους που μοιάζουν σκληρά ρεαλιστικοί. Παγκόσμια πρεμιέρα στο 49ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, τρία βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
