Ήδη πολυταξιδεμένο και πολλάκις βραβευμένο (μεταξύ των διακρίσεων και το Βραβείο Σεναρίου των 28ων Νυχτών Πρεμιέρας), το «Joyland» του Σαΐμ Σαντίκ είναι από τις ταινίες που όχι απλά γεννιούνται και πεθαίνουν περήφανα μέσα στο κλειστό art house κύκλωμα, αλλά μοιάζουν προδιαγεγραμμένες να αφήσουν ανεξίτηλο το σημάδι τους στο φεστιβαλικό γίγνεσθαι.
Σε λίγες μέρες θα γνωρίζουμε αν η τρίτη μεγάλου μήκους δημιουργία του πολύ ενδιαφέροντος Ιρανού σκηνοθέτη, που αυτό τον καιρό συνυπογράφει τα επεισόδια της πετυχημένης σειράς «The Last of Us», θα συμπληρώσει την πεντάδα των υποψηφιοτήτων για το φετινό Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. Μέχρι τότε, λίγους μήνες αφότου κέρδισε το Βραβείο Ερμηνείας στο πρόσφατο Φεστιβάλ Καννών για την πρωταγωνίστρια Ζαρ Αμίρ-Εμπραχίμι και πραγματοποίησε την sold out πανελλήνια πρώτη προβολή του στις 28ες Νύχτες Πρεμιέρας, η «Ιερή Αράχνη» επισκέπτεται τις εγχώριες αίθουσες.
Στη δύση της εποχής των μεγάλων εκκαθαρίσεων του σταλινικού τρόμου του 1936-1938, ένας λοχαγός αντιμετωπίζει κρίση συνείδησης και προσπαθεί να σώσει την ψυχή του, ενώ το καθεστώς τον κυνηγά κατά πόδας να τον εκτελέσει. Εξαιρετικά ενδιαφέρον – και σχεδόν άπταιστο – δείγμα μοντέρνου ρώσικου σινεμά που επιστρέφοντας στο παρελθόν αντικρίζει στον καθρέφτη αναπόσπαστο μέρος της εθνικής του ιδιοσυγκρασίας.
Mετά την κατάθεσή του στο είδος του (νεο)νουάρ με το «Nile Hilton Incident», ο Ταρίκ Σαλέχ επιστρέφει με μια ενδιαφέρουσα ίντριγκα, κινείται ανάμεσα στο κατασκοπικό και στο συνωμοσιολογικό θρίλερ και επιβεβαιώνει ότι αποτελεί έναν υποσχόμενο σκηνοθέτη είδους.
Περισσότερο συνέχεια, παρά επιμήκυνση της ομώνυμης μικρού μήκους ταινίας που βραβεύτηκε στις Νύχτες Πρεμιέρας το 2019, αυτό το υβρίδιο τεκμηρίωσης και μυθοπλασίας αναδεικνύει έναν δημιουργό με συγκεκριμένες ευαισθησίες και ικανότητες και αποδεικνύει ότι τα «Μαγνητικά Πεδία» δεν ήταν πυροτέχνημα.
