Ήδη πολυταξιδεμένο και πολλάκις βραβευμένο (μεταξύ των διακρίσεων και το Βραβείο Σεναρίου των 28ων Νυχτών Πρεμιέρας), το «Joyland» του Σαΐμ Σαντίκ είναι από τις ταινίες που όχι απλά γεννιούνται και πεθαίνουν περήφανα μέσα στο κλειστό art house κύκλωμα, αλλά μοιάζουν προδιαγεγραμμένες να αφήσουν ανεξίτηλο το σημάδι τους στο φεστιβαλικό γίγνεσθαι.
Ένας ανειδίκευτος εργάτης στο Ιράν βρίσκεται από σπόντα να ερμηνεύει τον…Χίτλερ σε μια φθηνή εγχώρια κινηματογραφική παραγωγή, ενώ την ίδια στιγμή προσπαθεί να σώσει μια γυναίκα από τον προαγωγό της. Είναι όμως ακριβώς έτσι τα πράγματα ή είναι θύμα μιας εξαπάτησης; Ευλύγιστο και άνετο στην παρακολούθησή του δράμα, φιλόδοξων προεκτάσεων, που βραβεύθηκε στο τμήμα «Ορίζοντες» του πρόσφατου φεστιβάλ της Βενετίας.
Το «Ήσυχο Κορίτσι» ήταν μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις, αλλά και μια από τις πιο όμορφες κινηματογραφικές ιστορίες του 2022. Δεν αναφέρομαι στην πλοκή του αλλά στην αναπάντεχη επιτυχία του που χτίστηκε αποκλειστικά χάρη στο word of mouth. Μια επιτυχία που ξεκίνησε από το τμήμα «Generation» του περσινού Φεστιβάλ Βερολίνου, συνεχίστηκε με στρατηγικά επιλεγμένες προβολές σε ολόκληρο τον κόσμο (μεταξύ αυτών οι δύο ήταν στην Αθήνα, στο πλαίσιο των 28ων Νυχτών Πρεμιέρας) και κορυφώνεται στις μέρες που διανύουμε με μια επάξια κερδισμένη θέση στην πεντάδα για το Όσκαρ Καλύτερης Διεθνούς (sic) Ταινίας.
Βραβευμένη δις στις Κάννες, για την ερμηνεία του Σονγκ Κανγκ-χο και το ουμανιστικό της ήθος από την Οικουμενική Επιτροπή του φεστιβάλ, η ταινία-έκπληξη της μυστικής προβολής του 28ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, επιστρέφει στις ελληνικές αίθουσες για να ξαναζεστάνει (εγγυημένα) τις καρδιές του φιλοθεάμονος κοινού.
Το βραβευμένο δράμα του Ιρανού Σαΐντ Ρουστάγι (βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Καννών) είναι μία οικογενειακή εποποιΐα που δεν δικαιολογεί τις μεγάλες προσδοκίες (και την μεγάλη της διάρκεια).
