Η σκηνοθετική επιστροφή-έκπληξη της χρονιάς ανήκει σε έναν από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες αυτή τη στιγμή στο σινεμά. Δύο χρόνια μετά το «Drive my Car», ο Ριουσούκε Χαμαγκούτσι αλλάζει θεματική κατεύθυνση για να αντιπαραθέσει περιβάλλον και άνθρωπο σε ένα ελεγειακό δράμα με μινιμαλιστική γραφή και εντελώς αναπάντεχη κατάληξη το οποίο τιμήθηκε με το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βενετίας.
Αισθαντικό κι αισθησιακό, το νέο φιλμ της Ναβεριάνι περιγράφει την ήπια εξέγερση προς την χειραφέτηση μιας γυναίκας που στα 50 της διεκδικεί διακαώς όλα όσα στερήθηκε από το οπισθοδρομικό της περιβάλλον. Συμμετοχή στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών του περσινού Φεστιβάλ των Καννών.
Αισθαντικό κι αισθησιακό, το νέο φιλμ της Ναβεριάνι περιγράφει την ήπια εξέγερση προς την χειραφέτηση μιας γυναίκας που στα 50 της διεκδικεί διακαώς όλα όσα στερήθηκε από το οπισθοδρομικό της περιβάλλον. Συμμετοχή στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών του περσινού Φεστιβάλ των Καννών.
Μετά τον θάνατο της νύφης του σε δυστύχημα, ένας νεαρός άνδρας αναλαμβάνει τον πεντάχρονο γιο της και ανιψιό του, επιστρέφοντας για την ταφή της στο επαρχιακό Βιετνάμ. Περίπου άψογο ντεμπούτο στο μεγάλο μήκος του Τιεν Αν Φαμ, το οποίο κέρδισε Χρυσή Κάμερα στις φετινές Κάννες, και μια πεμπτουσία slow cinema που θα αναπτερώσει το οπωσδήποτε ειδικό κοινό της.
Μετά τον θάνατο της νύφης του σε δυστύχημα, ένας νεαρός άνδρας αναλαμβάνει τον πεντάχρονο γιο της και ανιψιό του, επιστρέφοντας για την ταφή της στο επαρχιακό Βιετνάμ. Περίπου άψογο ντεμπούτο στο μεγάλο μήκος του Τιεν Αν Φαμ, το οποίο κέρδισε Χρυσή Κάμερα στις φετινές Κάννες, και μια πεμπτουσία slow cinema που θα αναπτερώσει το οπωσδήποτε ειδικό κοινό της.
