Ανιαρό υβρίδιο σινεμά μυθοπλασίας και τεκμηρίωσης, που ξαναδιαβάζει την Ιστορία υπό «παναθηναϊκό» πρίσμα, δραματοποιεί ανέκδοτες ιστορίες από τη θητεία των αφων Γιαννακόπουλων στην ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού και επιχειρεί κατήχηση τριφυλλοφόρου προσανατολισμού.
Μια ιδιαίτερη, οπτικοακουστικά πανέμορφη κινηματογραφική βιογραφία με έναν Κάμπερμπατς καλύτερο από ποτέ, μα ταυτόχρονα και μια ταινία παθολογικά ερωτευμένη με την εκκεντρικότητά της και με δυσανάλογα μικρή παρουσία αιλουροειδών, ειδικά αν σκεφτείς ότι αφηγείται τη ζωή ενός καλλιτέχνη που έγινε γνωστός για ανθρωπόμορφα σκίτσα με γάτες.
Γαλλικό ριμέικ του «Πού Πάω, Θέε μου» του Κέκο Ζαλόνε. Και στα δικά μας με τον Μάρκο Σεφερλή. Υ.Γ. Παίζει και ο Κριστιάν Κλαβιέ.
Απόπειρα μεταφοράς του «Καραγκιόζη Γραμματικού» σε διαφορετικό format, αναμφίβολα ευγενέστατων προθέσεων, που σκοντάφτει στο ίδιο σημείο με αντίστοιχες, παρελθοντικές απόπειρες διασκευής σε άλλα μέσα, όπως το κόμικ και το θέατρο: στο γεγονός ότι τα έργα του Θεάτρου Σκιών μάλλον είναι φτιαγμένα ώστε να εξυπηρετούν αποκλειστικά το συγκεκριμένο format.
Η Άννα Κέντρικ συνειδητοποιεί ότι βρίσκεται σε κακοποιητική σχέση και θεραπεύεται μέσα σε ένα σαββατοκύριακο, σε ένα υπέρ του δέοντος αφαιρετικό και απλουστευτικό δράμα που η κατά τα άλλα ταλαντούχα πρωταγωνίστρια αδυνατεί να στηρίξει υποκριτικά με τη δέουσα εσωτερικότητα.
