Οι Ασυγχώρητοι
Γουέστερν εν έτει 1992; Ε, λοιπόν ναι. Αλλά γουέστερν μαύρο, κλειστοφοβικό, απαισιόδοξο, απρόσμενο, αντικομφορμιστικό. Η μεγαλύτερη κριτική και ταυτόχρονα εμπορική επιτυχία του 62χρονου Ιστγουντ.
Γουέστερν εν έτει 1992; Ε, λοιπόν ναι. Αλλά γουέστερν μαύρο, κλειστοφοβικό, απαισιόδοξο, απρόσμενο, αντικομφορμιστικό. Η μεγαλύτερη κριτική και ταυτόχρονα εμπορική επιτυχία του 62χρονου Ιστγουντ.
Είκοσι δύο χρόνια αφότου άφησε τη σφραγίδα του σε δύο ολόκληρες γενιές θεατών, ο Τζορτζ Λούκας επιστρέφει για να επαναλάβει το ίδιο. Αυτή τη φορά, όμως, η Δύναμη δεν είναι μαζί του.
Ένα ζευγάρι μανιακών δολοφόνων θερίζει τους δρόμους της Αμερικής και αφήνει πίσω του καμιά 60αριά πτώματα σε διάφορες στάσεις. Όχι, δεν πρόκειται για μια τριπαρισμένη βερσιόν του «Μπόνι και Κλάιντ». Πρόκειτα για το πιο χυδαίο και πιο αποκρουστικό έγκλημα που έχει διαπράξει μέχρι σήμερα ο Όλιβερ Στόουν πίσω από την κάμερα. Μια ακραία ταινία που δημιουργεί ακραία συναισθήματα. Αγάπη ή μίσος. Όχι και τα δυο.
«Κανένα πλάσμα υπό τη σκιά του Θεού δεν τον πλησιάζει τόσο, όσο εμείς.» Βρικόλακας Λεστάτ