Kαταπληκτική ερμηνεία συνόλου, ξεσηκωτικό στα μουσικά του μέρη, πιθανότατα και οσκαρικό. Πρόκειται για εκείνο το crowdpleaser που, αν και σπάνια προσεγγίζει τη σπουδαιότητα, θα θέλαμε να βλέπουμε συχνότερα στη μεγάλη οθόνη. Κι αν εργάζονταν δέκα Τζέιμς Μάνγκολντ παραπάνω στο σημερινό στουντιακό σύστημα, θα το παίρναμε.
Αρκεί μια ταινία να σβήσει τη δυσάρεστη ανάμνηση που άφησε η αμέσως προηγούμενη συνέχεια στη δημοφιλή κινηματογραφική σειρά του «Ιντιάνα Τζόουνς»; Η απάντηση είναι ανακουφιστικά «ναι». Μπορεί όμως ταυτόχρονα μια τέτοια ταινία να σταθεί αντάξια των προσδοκιών από τη στιγμή που αποτελεί το οριστικά τελευταίο κεφάλαιο σε μια από τις ωραιότερες μυθολογίες περιπέτειας που γνωρίσαμε στο σινεμά;
Αρκεί μια ταινία να σβήσει τη δυσάρεστη ανάμνηση που άφησε η αμέσως προηγούμενη συνέχεια στη δημοφιλή κινηματογραφική σειρά του «Ιντιάνα Τζόουνς»; Η απάντηση είναι ανακουφιστικά «ναι». Μπορεί όμως ταυτόχρονα μια τέτοια ταινία να σταθεί αντάξια των προσδοκιών από τη στιγμή που αποτελεί το οριστικά τελευταίο κεφάλαιο σε μια από τις ωραιότερες μυθολογίες περιπέτειας που γνωρίσαμε στο σινεμά;
Το πάσης φύσεως δράμα στηρίζεται στη σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον, τους άλλους και τον εαυτό του. Η ιστορία του πώς η Φορντ στα μέσα του ‘60 κατάφερε να αρπάξει το Λε Mαν από την ηγέτιδα Φεράρι φέρνει στην κινηματογραφική της εκδοχή και την σχέση του ανθρώπου με την μηχανή.
Ο σκηνοθέτης του «Γούλβεριν» Τζέιμς Μάνγκολντ αναλαμβάνει να μας οδηγήσει για μία τελευταία φορά στα σκοτεινά και αιματοβαμμένα μονοπάτια ενός από τους πλέον αγαπημένους, αλλά και ενδιαφέροντες χαρακτήρες του σύμπαντος της Μάρβελ, μέσω του αδιαμφισβήτητα πιο συγκινητικού επεισοδίου της σειράς.
