Όταν μια «συνέχεια» ξεμένει από έμπνευση, τι κάνει; Πάει ταξίδι. Κι όταν ούτε κι αυτό αποδίδει τα απαραίτητα, τότε τι κάνεις; Αμφισβητείς τη δομή αυτής της συνέχειας. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στο δεύτερο animated κεφάλαιο της «Οικογένειας Άνταμς», όπου η φαμίλια παίρνει τους δρόμους της Αμερικής, αλλά η μισή ταινία αναλώνεται στο να πιστοποιήσει αν η Γουένστνεϊ είναι πραγματικό παιδί των Άνταμς. Αυτό ναι, έχει ζουμί. Αλλά, όπως προκύπτει, όχι για αυτή την ταινία.
Όταν μια «συνέχεια» ξεμένει από έμπνευση, τι κάνει; Πάει ταξίδι. Κι όταν ούτε κι αυτό αποδίδει τα απαραίτητα, τότε τι κάνεις; Αμφισβητείς τη δομή αυτής της συνέχειας. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στο δεύτερο animated κεφάλαιο της «Οικογένειας Άνταμς», όπου η φαμίλια παίρνει τους δρόμους της Αμερικής, αλλά η μισή ταινία αναλώνεται στο να πιστοποιήσει αν η Γουένστνεϊ είναι πραγματικό παιδί των Άνταμς. Αυτό ναι, έχει ζουμί. Αλλά, όπως προκύπτει, όχι για αυτή την ταινία.
Όταν μια «συνέχεια» ξεμένει από έμπνευση, τι κάνει; Πάει ταξίδι. Κι όταν ούτε κι αυτό αποδίδει τα απαραίτητα, τότε τι κάνεις; Αμφισβητείς τη δομή αυτής της συνέχειας. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στο δεύτερο animated κεφάλαιο της «Οικογένειας Άνταμς», όπου η φαμίλια παίρνει τους δρόμους της Αμερικής, αλλά η μισή ταινία αναλώνεται στο να πιστοποιήσει αν η Γουένστνεϊ είναι πραγματικό παιδί των Άνταμς. Αυτό ναι, έχει ζουμί. Αλλά, όπως προκύπτει, όχι για αυτή την ταινία.
