Όταν μια «συνέχεια» ξεμένει από έμπνευση, τι κάνει; Πάει ταξίδι. Κι όταν ούτε κι αυτό αποδίδει τα απαραίτητα, τότε τι κάνεις; Αμφισβητείς τη δομή αυτής της συνέχειας. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στο δεύτερο animated κεφάλαιο της «Οικογένειας Άνταμς», όπου η φαμίλια παίρνει τους δρόμους της Αμερικής, αλλά η μισή ταινία αναλώνεται στο να πιστοποιήσει αν η Γουένστνεϊ είναι πραγματικό παιδί των Άνταμς. Αυτό ναι, έχει ζουμί. Αλλά, όπως προκύπτει, όχι για αυτή την ταινία.
Όταν μια «συνέχεια» ξεμένει από έμπνευση, τι κάνει; Πάει ταξίδι. Κι όταν ούτε κι αυτό αποδίδει τα απαραίτητα, τότε τι κάνεις; Αμφισβητείς τη δομή αυτής της συνέχειας. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στο δεύτερο animated κεφάλαιο της «Οικογένειας Άνταμς», όπου η φαμίλια παίρνει τους δρόμους της Αμερικής, αλλά η μισή ταινία αναλώνεται στο να πιστοποιήσει αν η Γουένστνεϊ είναι πραγματικό παιδί των Άνταμς. Αυτό ναι, έχει ζουμί. Αλλά, όπως προκύπτει, όχι για αυτή την ταινία.
Όταν μια «συνέχεια» ξεμένει από έμπνευση, τι κάνει; Πάει ταξίδι. Κι όταν ούτε κι αυτό αποδίδει τα απαραίτητα, τότε τι κάνεις; Αμφισβητείς τη δομή αυτής της συνέχειας. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στο δεύτερο animated κεφάλαιο της «Οικογένειας Άνταμς», όπου η φαμίλια παίρνει τους δρόμους της Αμερικής, αλλά η μισή ταινία αναλώνεται στο να πιστοποιήσει αν η Γουένστνεϊ είναι πραγματικό παιδί των Άνταμς. Αυτό ναι, έχει ζουμί. Αλλά, όπως προκύπτει, όχι για αυτή την ταινία.
Ένα franchise που ύμνησε τη διαφορετικότητα επιστρέφει σε μια εποχή που δεν το διαφοροποιεί πλέον ως προς το περιεχόμενό του, με λίγες καλές στιγμές και χωρίς την απαραίτητη απογείωση.
Ένα franchise που ύμνησε τη διαφορετικότητα επιστρέφει σε μια εποχή που δεν το διαφοροποιεί πλέον ως προς το περιεχόμενό του, με λίγες καλές στιγμές και χωρίς την απαραίτητη απογείωση.
