Τρυφερέ μου Ταυρομάχε
Ένα φωτεινά απενοχοποιημένο queer αφήγημα με μια φωτεινή ηρωίδα και μια ταινία που δεν φοβάται να αντικρύσει τον εαυτό της στον καθρέφτη.
Ένα φωτεινά απενοχοποιημένο queer αφήγημα με μια φωτεινή ηρωίδα και μια ταινία που δεν φοβάται να αντικρύσει τον εαυτό της στον καθρέφτη.
Τα Χριστούγεννα του 1991 ο βρετανικός θρόνος γιορτάζει εθιμοτυπικά στο Κτήμα του Σάντρινγκχαμ και η Πριγκίπισσα Νταϊάνα έρχεται αντιμέτωπη με το Παλάτι, τον υπό κατάρρευση γάμο και την ψυχική της αστάθεια. Ανάμεσα στην μυθοπλασία και την πληροφορημένη βιο-ιστορική εικασία, ένα biopic «αλα Πάμπλο Λαραΐν», με μια μεταμορφωμένη Κρίστεν Στιούαρτ στον ρόλο της Νταϊάνα Σπένσερ.
Χιλή, 1976. Εν μέσω δικτατορίας του Πινοσέτ, η ευκατάστατη σύζυγος ενός καθεστωτικού μεγαλογιατρού, καλείται από τον τοπικό ιερέα να περιθάλψει έναν νεαρό επαναστάτη. Οι συνέπειες της πράξης της θα είναι καταλυτικές. Πέρα για πέρα αξιοπρεπές ντεμπούτο της Μανουέλα Μαρτέλι, με ενδιαφέρουσες σκηνοθετικές αρετές, που απέχει όμως και αρκετά από τον χαρακτηρισμό μιας ταινίας πολιτικής τόλμης. Βραβείο Σκηνοθεσίας στο 28ο ΔΦΚΑ Νύχτες Πρεμιέρας.
Yποφηψιοτητα για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ το 2021, για ένα ντοκιμαντέρ που τεστάρει τα όρια τεκμηρίωσης και μυθοπλασίας.
Ένα ατμοσφαιρικό γουέστερν συνδυάζει στιβαρή εικαστική άποψη και πολιτικό σχόλιο για να μας ξεναγήσει στη Γη του Πυρός και τη γενοκτονία του ιθαγενούς πληθυσμού από τους Ισπανούς αποίκους (με την αρωγή αγγλόφωνων μισθοφόρων τυχοδιωκτών).