Μετά το άσπρο, το κόκκινο και μετά την ισότητα, η αδελφοσύνη. Ο Κριστόφ Κισλόφσκι συμπληρώνει το παζλ της τριλογίας του, κορυφώνοντας τη σκηνοθετική δεξιοτεχνία και τη σεναριακή του ακρίβεια. Λυπόμαστε που εγκαταλείπει –όπως λέει – τον κινηματογράφο στην κορυφαία στιγμή της καριέρας του, χαιρόμαστε γιατί μας χάρισε τις καλύτερες αναμνήσεις. Σε κόκκινο φόντο και υπό τις μελωδίες του Πράισνερ, grand finale για το μεγαλύτερο σύγχρονο Ευρωπαίο δημιουργό.
Ένας αξιοθρήνητος Μπαρδέμ, ένα σενάριο όπου η λογική αγνοείται, κάτι βιολιά ανεξέλεγκτα και μία κεντρική ιδέα προορισμένη να αυτοαναιρεθεί εν τη γενέσει της, συνοψίζουν ένα κάκιστο μελόδραμα που εκθέτει σκηνοθέτιδα και πρωταγωνιστές.
Στην τελική 10άδα της φετινής προεπιλογής του Διεθνούς Όσκαρ, η ταινία του Γιαν Κόμασα διερευνά την έννοια της συγχώρεσης, της πίστης και των ανυπέρβλητων κοινωνικών δυνάμεων στην σημερινή Πολωνία.
Ο Σεργκέι Λοζνίτσα επισκέπτεται εκ νέου, μετά το «Maidan» του 2014, τη χώρα που μεγάλωσε και παρατηρεί την αποσάθρωση του κοινωνικού ιστού από την 5ετή εμφύλια σύρραξη.
Έξι ιστορίες συνηθισμένων ανθρώπων που βρίσκονται ξαφνικά σε ακραίες καταστάσεις και οι οποίες τους προκαλούν μια κρίση πανικού. Μια λαμπρή σάτιρα που διαπερνά την κοινωνία με το αιχμηρό της χιούμορ.
