Τον Απρίλιο του 2019 η Παναγία των Παρισίων, ένα εκ των σημαντικότερων θρησκευτικών και αρχιτεκτονικών μνημείων του κόσμου, τυλίχθηκε στις φλόγες. Ο Ζαν-Ζακ Ανό αναπαριστά το 24ωρο αληθινό θρίλερ που έζησαν οι Γάλλοι και πολλοί εξ ημών μαζί τους.
Αέρινα μελαγχολική μεταφορά από τον μεγάλο Βιτόριο Ντε Σίκα του σημαντικού, εν μέρει αυτοβιογραφικού, βιβλίου του Τζόρτζο Μπασάνι, με θέμα του την πτώση της ιταλικής/εβραϊκής αριστοκρατίας στην Ιταλία του Μπενίτο Μουσολίνι.
Η επιστροφή του Ντάριο Αρτζέντο στη σκηνοθεσία μετά από μία δεκαετία με μία αιματοβαμμένη ιστορία εκδίκησης, όσο κι αν χαροποιεί τους απανταχού φαν του μάστορα του giallo, έρχεται δυστυχώς σαν φυσική συνέχεια μιας σταθερά φθίνουσας φιλμογραφίας.
Ο Αντονιόνι εγκαταλείπει την Ιταλία και γυρίζει στο Λονδίνο μια καθαρά αγγλική ταινία που κυριαρχεί το νευρωσικά μοντέρνο Λονδίνο των χρόνων 60- 70, με την ελευθεριότητα των ηθών, την πρωτοκαθεδρία των νεανικών ωραίων σωμάτων, το τρελό παιχνίδι, τη μόδα και τη φωτογραφία ως εικόνα και είδωλο, απέναντι στο βίωμα.
Τέσσερις οικογένειες κατοικούν στους τρεις ορόφους ενός κτηρίου στη Ρώμη, με τον διακεκριμένο σκηνοθέτη των «Αγαπημένο Μου Ημερολόγιο» και «Το Δωμάτιο του Γιου Μου» Νάνι Μορέτι, να ακολουθεί ευπροσήγορα πώς οι ζωές τους αλληλοσυνδέονται και αλλάζουν, μέσα στο πέρασμα μιας δεκαετίας.
