Η τελευταία ταινία των αδελφών Ταβιάνι είναι ένας λυρικός ψίθυρος από το παρελθόν. Των ανθρώπων, της Ιστορίας, του σινεμά, της Ιταλίας. Δεν της πρέπει μουσειακό ράφι, της αξίζει μια θέση στην κοσμηματοθήκη των κινηματογραφικών μας περιπλανήσεων.
Έργο ζωής για τον Ρούπερτ Έβερετ, μια ωδή στη διττή και αντιφατική προσωπικότητα του Ουάιλντ, γεμάτη ανώφελο μελόδραμα αλλά και γνήσια αγάπη για τον συγγραφέα.
Ο πολυβραβευμένος Ιταλός σκηνοθέτης του «Γόμορρα», Ματέο Γκαρόνε, επιστρέφει στον κόσμο του εγκλήματος με έναν ταπεινό θρίαμβο, παραδίδοντας μία πολύτιμη σπουδή πάνω στον αφόρητο κλοιό της βίας. Βραβείο στις Κάννες για την καθηλωτική ερμηνεία του Μαρτσέλο Φόντε.
Μια από τις πλέον προσδοκώμενες ταινίες των τελευταίων ετών, και σπάνια φορά όπου ένα ριμέικ κλασικού φιλμ κατόρθωσε να προκαλέσει τέτοια περιέργεια και ανυπομονησία, το γκραν γκινιόλ δημιούργημα του Λούκα Γκουαντανίνο υπόσχεται να συνεπάρει με τον ίδιο τρόπο που θα φέρει σε απόγνωση μερίδα θεατών.
O Kαίσαρας της κριτικής της ιταλικής κεντροδεξιάς αναλαμβάνει τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι και παραδίδει ένα τυπικό του, οργανωμένο παραλήρημα, γεμάτο ιδέες, αισθητικά ελεύθερο, διαλεκτικά προβληματισμένο και, γοητευτικά, προβληματικό.
