Η Γαλλία επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια σε μια απ’ ευθείας διασκευή του κλασικού μυθιστορήματος του Αλεξάνδρου Δουμά. Χωρισμένο σε δύο μέρη και πάσχον από τις κλασικές ασθένειες του σύγχρονου σινεμά «μεγάλου κοινού», περισώζεται, μόλις, από την παρουσία μιας στέρεης διανομής και ειδικά του κλασάτου Βενσάν Κασέλ και της φτιαγμένης για τον ρόλο, Εύα Γκριν.
Εσείς θα διαλέγατε 100.000 ευρώ σήμερα ή 1 εκατομμύριο ευρώ σε δέκα χρόνια; Αυτό είναι το δίλημμα που θέτει στους χαρακτήρες της η εν λόγω ισπανική κωμωδία, η οποία εξασφαλίζει αβαρή ψυχαγωγία, μα ελάχιστα αξιοποιεί το γαργαλιστικό σεναριακό της εύρημα, μένοντας στη σκιά τόσο πιο σύνθετων και εγκεφαλικών, όσο και αγνά λαϊκών εγχειρημάτων ανάλογης ιδιοσυγκρασίας.
H θερινή σεζόν στα εγχώρια σινεμά ξεκινά πραγματικά όταν εμφανιστεί στο πανί ο Λουίς Τοσάρ, λέει ο θρύλος, με τον Ισπανό πρωταγωνιστή να κηρύσσει επισήμως την έναρξή της, πρωταγωνιστώντας σε ένα σπονδυλωτό δράμα κοινωνικού ρεαλισμού, όπου την παράσταση κλέβει η Πενέλοπε Κρουζ.
Δυο χρόνια μετά το «Οι Γείτονες από Πάνω», ο Σεσκ Γκάι επιστρέφει και πάλι, αυτή τη φορά με ένα σπονδυλωτό φιλμ για όλες τις μικρές και μεγάλες «αμαρτίες» των ανθρώπινων σχέσεων.
Μία τραγικά επίκαιρη ταινία για τις προσφυγικές ροές στη Λέσβο, αλλά και την αδιαφορία των αρχών.
