Στην έρημη γη μιας γωνιάς του σημερινού Ιράν, μια ομάδα ανθρώπων αντιμετωπίζει επαγγελματικό αδιέξοδο που συνεπάγεται μετακίνηση και νέα αβεβαιότητα. Στιλιζαρισμένο δράμα πολλών αρετών και συνταρακτικού φινάλε, που θα ενθουσιάσει τους θαυμαστές του κινηματογράφου του Μπέλα Ταρ. Αλλά όχι μόνο.
Η Χρυσή Άρκτος του Φεστιβάλ Βερολίνου για το 2020 αφηγείται τέσσερις ιστορίες σχετιζόμενες με την εκτεταμένη χρήση της θανατικής ποινής στο σημερινό Ιράν. Και ο κυνηγημένος από το καθεστώς της χώρας του, Μοχαμάντ Ρασούλοφ («Ένας Ακέραιος Άνθρωπος», «Τα Χειρόγραφα Δεν Καίγονται»), υπογράφει αγέρωχα ένα δυνατό σπονδυλωτό φιλμ που στοχάζεται επίμονα πάνω στο ηθικό βάρος της απόφασης και της (μη) συμμόρφωσης με το σύστημα.
Το ώριμο συναισθηματικά ντεμπούτο του σκηνοθέτη της αριστουργηματικής ιρανικής ταινίας «Περίπτωση Συνείδησης», Βαχίντ Τζαλιλβάντ.
Το πολιτικό σινεμά ως αληθινή τέχνη ή πως ο ρεαλισμός μεταουσιώνεται σε ιδανική μεταφορά.
Σφιχτοδεμένο αστυνομικό δράμα που προσπαθεί να ενώσει τις κοινωνικές και ηθογραφικές ανησυχίες του ιρανικού σινεμά με ένα αμερικανικής κοπής κινηματογραφικό είδος.
