Η σπουδαία δημιουργός του «Μαθήματα Πιάνου» επιστρέφει στο σινεμά μετά από δωδεκαετή απουσία, κερδίζει για τη σκηνοθεσία της το Αργυρό Λιοντάρι του πρόσφατου Φεστιβάλ Βενετίας, χαρίζει στον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς έναν αξέχαστο ρόλο και βάζει πλώρη για τα Όσκαρ με ένα δραματικό γουέστερν, τις παράξενες διαθέσεις και την απρόσμενη κατάληξη του οποίου δύσκολα κανείς θα μαντέψει.
Η Μπι κι ο Τόμας υποσχέθηκαν στο τέλος της ταινίας του Πίτερ Ράμπιτ να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Πόσο ανάγκη ήταν να δούμε αυτό το «καλά» σε μια δεύτερη ταινία, που μονάχα δυσφορία προκαλεί για τις περιπέτειες του Πίτερ, που ζει μια περιπέτεια στην πόλη;
Η Μπι κι ο Τόμας υποσχέθηκαν στο τέλος της ταινίας του Πίτερ Ράμπιτ να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Πόσο ανάγκη ήταν να δούμε αυτό το «καλά» σε μια δεύτερη ταινία, που μονάχα δυσφορία προκαλεί για τις περιπέτειες του Πίτερ, που ζει μια περιπέτεια στην πόλη;
Όταν μια «συνέχεια» ξεμένει από έμπνευση, τι κάνει; Πάει ταξίδι. Κι όταν ούτε κι αυτό αποδίδει τα απαραίτητα, τότε τι κάνεις; Αμφισβητείς τη δομή αυτής της συνέχειας. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στο δεύτερο animated κεφάλαιο της «Οικογένειας Άνταμς», όπου η φαμίλια παίρνει τους δρόμους της Αμερικής, αλλά η μισή ταινία αναλώνεται στο να πιστοποιήσει αν η Γουένστνεϊ είναι πραγματικό παιδί των Άνταμς. Αυτό ναι, έχει ζουμί. Αλλά, όπως προκύπτει, όχι για αυτή την ταινία.
Όταν μια «συνέχεια» ξεμένει από έμπνευση, τι κάνει; Πάει ταξίδι. Κι όταν ούτε κι αυτό αποδίδει τα απαραίτητα, τότε τι κάνεις; Αμφισβητείς τη δομή αυτής της συνέχειας. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στο δεύτερο animated κεφάλαιο της «Οικογένειας Άνταμς», όπου η φαμίλια παίρνει τους δρόμους της Αμερικής, αλλά η μισή ταινία αναλώνεται στο να πιστοποιήσει αν η Γουένστνεϊ είναι πραγματικό παιδί των Άνταμς. Αυτό ναι, έχει ζουμί. Αλλά, όπως προκύπτει, όχι για αυτή την ταινία.
