Αν δεν έπρεπε να υπηρετήσει τις «πολυσυμπαντικές» ανάγκες της Marvel, όπως τις εννοεί η τελευταία, και να ευθυγραμμιστεί με τις συντρέχουσες ταινίες και σειρές της εταιρείας, το «Doctor Strange in the Multiverse of Madness» θα ήταν μία από τις καλύτερες ταινίες του είδους. Και πάλι, όμως, μακάρι οι επόμενες προσθήκες στο MCU να έχουν έστω και το το ¼ της έμπνευσής του.
Κυνηγημένη από μία επίμονη εφοριακό (Τζέιμι Λι Κέρτις), μια εξουθενωμένη Κινεζοαμερικανίδα (Μισέλ Γεό) διαφεύγει σε παράλληλα σύμπαντα και περιπετειώδεις εκδοχές του εαυτού της. Το σκηνοθετικό δίδυμο του «Swiss Army Man» επιδίδεται σε ένα κινηματογραφικό «Τα Πάντα Όλα», κατά το οποίο η ουσία πνίγεται μέσα σε μια ατελείωτη φασαρία καταστάσεων, (αυτο)αναφορικότητας και σκηνών δράσης.
O Λίαμ Νίσον είναι πληρωμένος εκτελεστής. Στην τελευταία του αποστολή του ζήτησαν να σκοτώσει ένα μικρό παιδί. Δεν έπρεπε να το κάνουν αυτό. Και ο Λίαμ, όμως, δεν θα έπρεπε να τα γυρίζει αυτά.
Στην Ισλανδία του 10ου αιώνα, νεαρός πρίγκιπας ζητά εκδίκηση για τον φόνο του βασιλιά πατέρα του, και το νέο, χορταστικά αιματηρό δημιούργημα του Ρόμπερτ Έγκερς («The Witch», «Ο Φάρος») ανασταίνει τη Βίκινγκ πραγματικότητα με σαιξπηρικές επιρροές και ένα βαρβάτο καστ (Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, Νικόλ Κίντμαν, Ίθαν Χοκ, Άνια Τέιλορ-Τζόι, Γουίλεμ Νταφό, Μπιορκ).
Η μαγική βαλίτσα των «Φανταστικών Ζώων» ανοίγει ξανά, καλωσορίζει τον Μαντς Μίκελσεν και αναβαθμίζει το franchise με μία ενήλικη, πολιτικά επίκαιρη ματιά.
