Ας καταναλώσουμε όλοι μαζί τον Δυτικό Πολιτισμό σε ένα σατιρικών διαθέσεων θέαμα με crowdpleasing αρετές, κινούμενο κάπου ανάμεσα στη μαύρη κωμωδία και στο θρίλερ και με πρωταγωνιστές τους Ρέιφ Φάινς, Άνια Τέιλορ-Τζόι και Νίκολας Χουλτ. Αν αναρωτιόσασταν πώς θα έμοιαζε το «Τρίγωνο της Θλίψης» με την υπογραφή του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν, το «Μενού» έχει την απάντηση.
Καθώς δυο νεαροί περιπλανώμενοι ενώνουν τις μοναξιές (και τις σαρκοφαγικές ορέξεις τους) διασχίζοντας την επαρχιακή Αμερική της δεκαετίας του '80, ο σκηνοθέτης του «Να με Φωνάζεις με τ' Όνομά σου» παίρνει μια ιστορία που θα μπορούσε κάλλιστα να ανήκει σε κάποια αιματοβαμμένη ταινία τρόμου και τη μεταφράζει σε μια ευαίσθητη δημιουργία πάνω στη διαφορετικότητα, την ανάγκη να ανήκεις κάπου και την αναζήτηση της αγάπης.
Όμορφος στην όψη φόρος τιμής σε ένα ξεχασμένο κινηματογραφικό υπο-είδος, εύπεπτος, ευγενικός, αλλά και εντελώς minor προσθήκη στον ντισνεϊκό κανόνα.
Η αυτοβιογραφική καινούργια δημιουργία την οποία ο Στίβεν Σπίλμπεργκ προετοίμαζε από καιρό (και μόλις τώρα αισθάνθηκε έτοιμος να διηγηθεί) αιφνιδιάζει με το πόσο συναισθηματικά εγκρατής επιλέγει να είναι ο δημοφιλής σκηνοθέτης με μια συγκινησιακά φορτισμένη ιστορία που δεν είναι άλλη από τη δική του.
Ένας Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο στα καλύτερά του, ανανεώνει το κλασικό παραμύθι του Κάρλο Κολόντι όπως κανείς συνάδελφός του δεν κατάφερε στο παρελθόν, υπό τη μορφή ενός πανέμορφου stop-motion γεμάτου συναίσθημα και χιούμορ, χαρίζοντάς του παράλληλα ένα ηχηρό αντιφασιστικό πρόσημο.
