Πύρινη Οργή
Μετρημένη, πλην αναιμική μεταφορά του βιβλίου του Στίβεν Κινγκ, που ευστοχεί στην επιλογή της ανήλικης πρωταγωνίστριας και αναβαθμίζεται από τους synth ήχους του Τζον Κάρπεντερ, ο οποίος συνυπογράφει τη μουσική της ταινίας.
Μετρημένη, πλην αναιμική μεταφορά του βιβλίου του Στίβεν Κινγκ, που ευστοχεί στην επιλογή της ανήλικης πρωταγωνίστριας και αναβαθμίζεται από τους synth ήχους του Τζον Κάρπεντερ, ο οποίος συνυπογράφει τη μουσική της ταινίας.
Αν δεν έπρεπε να υπηρετήσει τις «πολυσυμπαντικές» ανάγκες της Marvel, όπως τις εννοεί η τελευταία, και να ευθυγραμμιστεί με τις συντρέχουσες ταινίες και σειρές της εταιρείας, το «Doctor Strange in the Multiverse of Madness» θα ήταν μία από τις καλύτερες ταινίες του είδους. Και πάλι, όμως, μακάρι οι επόμενες προσθήκες στο MCU να έχουν έστω και το το ¼ της έμπνευσής του.
Η Μάγκι Κιου υποδύεται μια ικανότατη δολοφόνο που γυρεύει εκδίκηση για τον χαμό του μέντορά της (Σάμιουελ Λ. Τζάκσον) μπλέκοντας παράλληλα σε ριψοκίνδυνο ερωτικό παιχνίδι με έναν εξίσου επικίνδυνο συνάδελφο (Μάικλ Κίτον), στο νέο φιλμ δράσης του Μάρτιν Κάμπελ («Casino Royale») που έχει αρκετά για να το καταστήσουν διασκεδαστικό, όχι όμως και αξέχαστο.
Η πιο διάσημη «Γκαρσονιέρα» του σινεμά, ένα αριστουργηματικό πανδαιμόνιο μελοδραματικής, και όμως καυστικής, ευφυΐας, «ανοίγει» ξανά σε επανέκδοση. Πέντε Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Σεναρίου.
Μαθήματα σασπένς, αποδόμηση του αρσενικού ανταγωνισμού και αποθέωση του διφορούμενου – όχι τυχαία, η ταινία βασίζεται σε βιβλίο της βασίλισσας του «είδους» Πατρίσια Χάισμιθ.