Η Πόλη της Ασφάλτου
Ο Ζαν Στεφάν Σοβέρ ανεβάζει τους τόνους στο ήδη έντονο σκηνοθετικό στυλ του με ένα σχεδόν μεταφυσικό δράμα, όπου λέξεις όπως «σκληρό», «macho» και «αιματοβαμμένο» χάνουν τη σημασία τους.
Ο Ζαν Στεφάν Σοβέρ ανεβάζει τους τόνους στο ήδη έντονο σκηνοθετικό στυλ του με ένα σχεδόν μεταφυσικό δράμα, όπου λέξεις όπως «σκληρό», «macho» και «αιματοβαμμένο» χάνουν τη σημασία τους.
Eμφανώς μια σκάλα πιο κάτω από τους προκατόχους της, μα ευπρεπώς παλιομοδίτικη υπερπαραγωγή, που δεν θα απογοητεύσει τους φαν του franchise.
Μια ομάδα νέων σε μια υποβαθμισμένη συνοικία του Παρισιού βρίσκεται αντιμέτωπη με τον ραγδαίο εποικισμό του οικήματός της από ένα δηλητηριώδες είδος αράχνης που γιγαντώνεται σε κάθε αναπαραγωγή του. Το γαλλικό horror θυμάται ότι πριν από δύο δεκαετίες γνώρισε σοβαρή άνθιση, ορθογραφώντας ένα είδος που βρίσκεται σε μεταίχμιο.
Η κωμική τόλμη και η ακαταμάχητη γοητεία του πρωταγωνιστικού διδύμου σώζουν τις εντυπώσεις μιας ανερμάτιστης περιπέτειας, που στα χαρτιά θέλει να αποτελέσει φόρο τιμής στους κασκαντέρ, μα στην πράξη κάνει ό,τι μπορεί για να θάψει τη δουλειά τους.
Ο Γκάρφιλντ ο πορτοκαλής γάτος που λατρεύει τα λαζάνια, τον ύπνο και την καλοπέραση, μπλέκει σε μια τρομερή περιπέτεια, όταν έπειτα από χρόνια συναντιέται και πάλι με τον πατέρα του.