Λάιλ, ο Φίλος μου ο Κροκόδειλος
Ο μελωδικός κροκόδειλος Λάιλ ξεπηδά από τις σελίδες των βιβλίων του Μπέρναρντ Γουέιμπερ και έρχεται να σας πει ένα τραγούδι για όλη την οικογένεια με καλοπροαίρετο τόνο, αλλά κλισέ διάθεση.
Ο μελωδικός κροκόδειλος Λάιλ ξεπηδά από τις σελίδες των βιβλίων του Μπέρναρντ Γουέιμπερ και έρχεται να σας πει ένα τραγούδι για όλη την οικογένεια με καλοπροαίρετο τόνο, αλλά κλισέ διάθεση.
Όμορφος στην όψη φόρος τιμής σε ένα ξεχασμένο κινηματογραφικό υπο-είδος, εύπεπτος, ευγενικός, αλλά και εντελώς minor προσθήκη στον ντισνεϊκό κανόνα.
Η αυτοβιογραφική καινούργια δημιουργία την οποία ο Στίβεν Σπίλμπεργκ προετοίμαζε από καιρό (και μόλις τώρα αισθάνθηκε έτοιμος να διηγηθεί) αιφνιδιάζει με το πόσο συναισθηματικά εγκρατής επιλέγει να είναι ο δημοφιλής σκηνοθέτης με μια συγκινησιακά φορτισμένη ιστορία που δεν είναι άλλη από τη δική του.
Καθώς δυο νεαροί περιπλανώμενοι ενώνουν τις μοναξιές (και τις σαρκοφαγικές ορέξεις τους) διασχίζοντας την επαρχιακή Αμερική της δεκαετίας του '80, ο σκηνοθέτης του «Να με Φωνάζεις με τ' Όνομά σου» παίρνει μια ιστορία που θα μπορούσε κάλλιστα να ανήκει σε κάποια αιματοβαμμένη ταινία τρόμου και τη μεταφράζει σε μια ευαίσθητη δημιουργία πάνω στη διαφορετικότητα, την ανάγκη να ανήκεις κάπου και την αναζήτηση της αγάπης.
Ένας Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο στα καλύτερά του, ανανεώνει το κλασικό παραμύθι του Κάρλο Κολόντι όπως κανείς συνάδελφός του δεν κατάφερε στο παρελθόν, υπό τη μορφή ενός πανέμορφου stop-motion γεμάτου συναίσθημα και χιούμορ, χαρίζοντάς του παράλληλα ένα ηχηρό αντιφασιστικό πρόσημο.