Υγιής και σε μεγάλο βαθμό αποτελεσματική προσπάθεια νέων Ελλήνων δημιουργών για σινεμά μεγάλου κοινού που χάνει στο σκέλος του ότι αποτελεί περίπου ακριβή μεταγραφή ξένης (τουρκικής) πρώτης ύλης αλλά κερδίζει στα πρόσωπα, την ρετρό αύρα και τις πινελιές της σκηνοθεσίας
Η συναρπαστική ζωή της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου γίνεται ένα γνήσιο, λαϊκό κινηματογραφικό τραγούδι που κρύβει πολύ μεράκι. Ένα συγκινητικό πορτρέτο μιας ασυμβίβαστης γυναίκας και μαζί ένα καλοδεχούμενο, φροντισμένο και απαραίτητο δείγμα εμπορικού ελληνικού σινεμά.
Υπερφιλόδοξη στη σύλληψη και αποτυχημένη στην εκτέλεση απόπειρα μεταφοράς της βωβής κωμωδίας στο σήμερα με ιδέες και gags που εξαντλούνται από το πρώτο δεκάλεπτο.
Πολυσυλλεκτικό και ως ένα βαθμό γοητευτικά ελλειπτικό, το νέο φιλμ του Βαρδή Μαρινάκη αποκαλύπτεται στις ελληνικές αίθουσες πέντε μήνες μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι.
Ένα ρομάντζο στα χρόνια της παντοκρατορίας του ΠΑΣΟΚ και της ξέφρενης αθηναϊκής νύχτας των 90s εξελίσσεται σε τραγωδία – τόσο εντός όσο και εκτός εισαγωγικών.
