Ένα σπάνιας αξίας και υφής κινηματογραφικό υβρίδιο που ισορροπεί ανάμεσα στην μυθοπλασία και στην ταινία τεκμηρίωσης, η ταινία του Μπάμπη Μακρίδη είναι ένα εγχειρίδιο για το πως μπορεί ένας άνθρωπος να πετάξει. Τόσο απλά και ειλικρινά, τόσο όμορφα.
Λαϊκό νουάρ νεοκλασικής θεματικής και στιλιστικής κοψιάς, που σε κερδίζει ακριβώς εκεί που είναι η δύναμή του: Στην αυθεντική καταγραφή όχι απαραίτητα της «αληθινής ιστορίας», αλλά του φλέγοντος πραγματικού.
Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος, δηλαδή ο Ζουγανέλης, ο Μπουλάς και ο Μπακιρτζής (όχι απαραιτήτως κατ’ αντιστοιχία) διασχίζουν τη Βόρεια Ελλάδα και διαπραγματεύονται τα καλά, τα κακά και τα άσχημα του γυναικείου πληθυσμού και της… ελληνικής πραγματικότητας.
Έχοντας πρόσφατα διαγωνιστεί επάξια για τη Χρυσή Αθηνά στο 26ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας, η πολυεπίπεδη «Μεταφορά» επιβεβαιώνει τον Ηλία Γιαννακάκη ως έναν από τους κορυφαίους δημιουργούς (μυθοπλασίας και τεκμηρίωσης) που έχουμε στη χώρα μας. Όσο για την ίδια την ταινία, αποτελεί διακριτικά ένα από τα ωραιότερα ντοκιμαντέρ που προήλθαν από τη χώρα μας τα τελευταία (αρκετά) χρόνια.
Αξιοσημείωτη ελληνική προσπάθεια ταινίας-είδους στον φολκλορικό τρόμο, που ισορροπεί το δημώδες με το φεστιβαλικώς διανοούμενο και σε κερδίζει όσο προχωρά παρά τις τυπικές εγχώριες αδυναμίες και τις ασαφείς ιδεολογικές προεκτάσεις.
