Αναζητώντας διέξοδο από έναν αφόρητο γάμο, η Ελπίδα καταφεύγει στο μόνο μέρος όπου της επιτρέπεται να εναντιωθεί σε όσα την πνίγουν: τις φαντασιώσεις της. Ανεξήγητα ανασφαλές ως προς τη δυναμική της θεματικής του, το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Τώνιας Μισιαλή αυτοϋπονομεύεται μέσα από μία σειρά αχρείαστων σεναριακών υπερβολών.
Ο Κύπρος, ένας Ελληνοκύπριος στρατιώτης, στέλλεται στην «πράσινη γραμμή», στη θέση ενός συναδέλφου του, που σκοτώθηκε, γιατί μπήκε μέσα στη νεκρή ζώνη. Πολύ γρήγορα ανακαλύπτει ότι ένας από τους απέναντι στρατιώτες, ο Μουράτ, μένει στο σπίτι του. ‘Οπως και ο Κύπρος είναι και αυτός πρόσφυγας. Ο πόλεμος τους ανάγκασε να μετακινηθούν – τον Κύπρο από το βορρά στο νότο και τον Μουράτ από το νότο στο βορρά. Όταν ο Μουράτ πάει με άδεια στο χωριό, φέρνει στον Κύπρο ένα δώρο από το σπίτι του, μιαν οικογενειακή φωτογραφία.
