Φροντισμένη παραγωγή, ιδεώδες κάστινγκ, Φρανσουά Σιβίλ εξαιρουμένου, μα η σοβαροφανής, δύσθυμη προσέγγιση, η ανερμάτιστη αφήγηση και μια κινηματογράφηση που καταργεί την βασική αρετή ενός swashbuckler, στερούν τη χαρά και τη ζωή από την επιστροφή των αγαπημένων ηρώων στη μεγάλη οθόνη.
Ένας από τους αγαπημένους μας δημιουργούς γιορτάζει φέτος σαράντα χρόνια καριέρας με μια ταινία η οποία βεβαιώνει πόσο ανακουφιστικό είναι μερικές φορές το να παραμένεις σταθερός όλα αυτά τα χρόνια σε ένα όραμα. Ιδίως όταν το όραμα αυτό πηγάζει από καρδιάς και από έναν σκηνοθέτη με αστείρευτα αποθέματα αγάπης για τους ήρωες και τους θεατές του.
Ένας από τους αγαπημένους μας δημιουργούς γιορτάζει φέτος σαράντα χρόνια καριέρας με μια ταινία η οποία βεβαιώνει πόσο ανακουφιστικό είναι μερικές φορές το να παραμένεις σταθερός όλα αυτά τα χρόνια σε ένα όραμα. Ιδίως όταν το όραμα αυτό πηγάζει από καρδιάς και από έναν σκηνοθέτη με αστείρευτα αποθέματα αγάπης για τους ήρωες και τους θεατές του.
O Πετρόφ έχει γρίπη. Μετά έχει κι ο γιος του. Και η γυναίκα του δεν συμπαθεί ιδιαίτερα κανέναν απ’ τους δυο τους πια. Από τα νεύρα της, καμμιά φορά γίνεται υπερηρωίδα. Και μετά αρχίζουν οι παραισθήσεις. Ή οι φαντασιώσεις. Ή και τα δύο. Εμπύρετο αριστοτέχνημα, ή ασήκωτο ταψί κάποιου αχώνευτου κινηματογραφικού γλυκού, η προ-τελευταία ταινία του Κίριλ Σερεμπρένικοφ δεν θα λησμονηθεί εύκολα.
O Πετρόφ έχει γρίπη. Μετά έχει κι ο γιος του. Και η γυναίκα του δεν συμπαθεί ιδιαίτερα κανέναν απ’ τους δυο τους πια. Από τα νεύρα της, καμμιά φορά γίνεται υπερηρωίδα. Και μετά αρχίζουν οι παραισθήσεις. Ή οι φαντασιώσεις. Ή και τα δύο. Εμπύρετο αριστοτέχνημα, ή ασήκωτο ταψί κάποιου αχώνευτου κινηματογραφικού γλυκού, η προ-τελευταία ταινία του Κίριλ Σερεμπρένικοφ δεν θα λησμονηθεί εύκολα.
