Ο Γιος
Ο Φλοριάν Ζελέρ διαδέχεται τον εξαιρετικό «Πατέρα» του με τον προβληματικό «Γιο» του, σε μια ταινία που αντικαθιστά την άνοια με την κατάθλιψη και στρέφει εκ νέου τον κινηματογραφικό φακό σε αιώνια προβλήματα των ανθρωπίνων σχέσεων.
Ο Φλοριάν Ζελέρ διαδέχεται τον εξαιρετικό «Πατέρα» του με τον προβληματικό «Γιο» του, σε μια ταινία που αντικαθιστά την άνοια με την κατάθλιψη και στρέφει εκ νέου τον κινηματογραφικό φακό σε αιώνια προβλήματα των ανθρωπίνων σχέσεων.
Ο Σαντιάγο Μίτρε του υποψήφιου για Όσκαρ «Αργεντινή, 1985» σκηνοθετεί για πρώτη φορά μακριά από τη χώρα του, διασκευάζοντας το ομότιτλο μυθιστόρημα σε μία ανάλαφρη σουρεαλιστική/υπαρξιακή φάρσα για τον ανδρικό ψυχισμό και τις σύγχρονες σχέσεις.
Δεν υποδέχτηκαν θερμά τη νέα ταινία του Λικ Μπεσόν στο περασμένο φεστιβάλ Βενετίας, οι κριτικές ήταν εχθρικές όλοι, όμως, κάνουν λόγο για μια εντυπωσιακή ερμηνεία του Κέιλεμπ Λάντρι Τζόουνς, ενώ οι φαν του σκηνοθέτη μοιάζουν ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα.
Το σίκουελ που όλοι οι φαν της Ζουγκλοπαρέας περιμένατε.
Ένας διευθυντής εργοστασίου πολυεθνικής εταιρείας, εν μέσω οικογενειακών προβλημάτων, καλείται να προβεί σε σειρά απολύσεων για λογαριασμό της πολυεθνικής και των μετόχων της. Ο Στεφάν Μπριζέ, μετά τα «Ο Νόμος της Αγοράς» και «Σε Πόλεμο» ολοκληρώνει (;) μια τριλογία με θέμα της την ηθική στάση σε έναν καπιταλιστικό κόσμο και παραδίδει ένα σχεδόν υποδειγματικό αποτέλεσμα του οποίου η παρακολούθηση συνιστά, εκτός των άλλων, και μια μορφή πολιτικού χρέους.