Μια κοπέλα επιστρέφει συνεχώς στη Σεούλ προσπαθώντας να γεμίσει ένα απροσδιόριστο, αλλά καταφανές κενό που άφησε μέσα της η απόφαση των βιολογικών γονιών της να την εγκαταλείψουν όταν ήταν ακόμη μωρό. Η Χρυσή Αθηνά του 28ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, επιστρέφει στις ελληνικές αίθουσες, αναγνωρισμένη πλέον σαν μία από τις σημαντικότερες στιγμές του arthouse κινηματογράφου των τελευταίων ετών.
Μπορεί ένας άνθρωπος να πακεταριστεί ως δώρο γενεθλίων; Ντανιέλ Οτέιγ και Ζαμέλ Ντεμπούζ «παίζουν» με μία παλαιότερη κινηματογραφική ιδέα («Ο Κούκλος», «Ξανθός Χαζοχαρούμενος») που εκσυγχρονίζεται, αλλά δεν επικαιροποιείται.
Καλά φυλαγμένο στα κελάρια μιας διαρκώς μεταβαλλόμενης επανάστασης, το ερεθιστικό μανιφέστο του Μακαβέγιεφ όχι μόνο διατηρεί αναλλοίωτη τη γλυκύτητά του, αλλά με τα χρόνια έχει αποκτήσει μια ενισχυμένη επίγευση μελαγχολίας.
Η Μαρίνα αφήνει για λίγο την καριέρα της στο Παρίσι και επιστρέφει στα πάτρια, ελληνικά εδάφη μαζί με τον σύντροφό της, προκειμένου να περάσουν ήσυχα τις καλοκαιρινές τους διακοπές, όμως η αγία, ελληνική οικογένεια έχει άλλα σχέδια.
Με τον Αύγουστο να μπαίνει και να μην έχει εμφανιστεί ακόμα στα σινεμά, πολλοί νομίσατε ότι γλιτώσατε από τον Κριστιάν Κλαβιέ για φέτος, αλλά γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος. Οι πιο παρατηρητικοί θα προσέξετε ότι ο σκηνοθέτης της ταινίας έχει δύο μικρά ονόματα και δύο επώνυμα, άρα το γέλιο με τις κασκαρίκες του Γάλλου κωμικού θα είναι τουλάχιστον διπλό.
