Με χάρμα οφθαλμών πρωταγωνίστριά του την Πενέλοπε Κρουζ, ένας από τους λίγους πραγματικά ενδιαφέροντες σκηνοθέτες του σύγχρονου ιταλικού σινεμά υπογράφει ένα αυτοβιογραφικό, εγκάρδιο και φαντασμαγορικό δράμα για το πώς ο ίδιος διεκδίκησε τη διαφορετικότητά του σε μια εποχή ανέτοιμη ακόμη να δεχτεί κάτι τέτοιο.
Το «Dodo» είναι μια απολαυστικά ιδιόρρυθμη κι αυθεντικά ελληνική (με ό,τι καλό ή κακό συνεπάγεται) δημιουργία, για μια υποκριτική κοινωνία που σκηνοθέτησε η ίδια την αιώνια κακοπαιγμένη τραγικωμωδία της.
Ένα θαρραλέο, νεαρό κορίτσι μεταμφιέζεται σε πριγκίπισσα για να σώσει το βασίλειο και τον διάδοχο του θρόνου.
Ο Γκασπάρ Νοέ θέλει να εμφανιστεί διαφορετικός, παρότι πάντα παραδομένος στις εμμονές του, με μία ταινία όπου ένα ηλικιωμένο ζευγάρι (Ντάριο Αρτζέντο, Φρανσουάζ Λεμπρούν) βλέπει τη ζωή του να εκφυλίζεται εξαιτίας της άνοιας.
Η ανέφελη ζωή μιας σταρ τηλεπαρουσιάστριας δημοσιογράφου χάνει ξαφνικά τις σταθερές της και πέφτει σε μια άνευ προηγουμένου περιδίνηση. Μια γενική ιδέα που θεωρητικά μπορεί να δώσει σάτιρα ή δράμα βεληνεκούς πάνω στην σύγχρονη κατάσταση, καταλήγει αποκλειστικά μια επιβεβαίωση του συναρπαστικού άστρου της Λέα Σεντού.
