Ένας καλόψυχος παρατρεχάμενος μιας παλαιστινιακής τηλεοπτικής σαπουνόπερας στο σημερινό Ισραήλ, που απολαμβάνουν εξίσου Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί, γίνεται κατά λάθος σεναριογράφος της και παλεύει να συγκεράσει εντός της αδιανόητες ιστορικές διαφορές και προσωπικά του συναισθηματικά προβλήματα.
Η επιρροή της πραγματικής ζωής στην καλλιτεχνική δημιουργία, στο πρότυπο του «Ερωτευμένου Σέξπιρ», με υλικά που φτιάχνουν μια καλοκουρδισμένη κομεντί αν και είναι εμφανές πως έχουν επαναχρησιμοποιηθεί.
Στην παράδοση των επιτυχημένων ταινιών «Τούτσι» και «Η κυρία Νταπφάιρ», η πρώτη κωμωδία σε σενάριο και σκηνοθεσία της Σοφί Μαρσό ήταν μία από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες της χρονιάς.
Γυαλιστερός υπαρξισμός, με ολίγη από ψυχανάλυση και βαριές σινεφίλ αναφορές, που θα είχε δικαίωμα σ’ ένα όνειρο επίτευξης αν δεν ήταν τόσο αυτάρεσκα εγκαταλελειμμένος στην «γαλλικότητά» του.
Ιδιωματικό κράμα κωμικού whodunit και αισθηματικής, πατριωτικής ηθογραφίας που, εξίσου ιδιωματικά, φλερτάρει ταυτόχρονα με την φεστιβαλικότητα και το (κάπως) ευρύτερο κοινό.
