Ο Σαντιάγο Μίτρε του υποψήφιου για Όσκαρ «Αργεντινή, 1985» σκηνοθετεί για πρώτη φορά μακριά από τη χώρα του, διασκευάζοντας το ομότιτλο μυθιστόρημα σε μία ανάλαφρη σουρεαλιστική/υπαρξιακή φάρσα για τον ανδρικό ψυχισμό και τις σύγχρονες σχέσεις.
Mετά τον Ζαν Ντιζαρντέν, ο Αλέν Σαμπά και η Αναϊς Ντεμουστιέ προσθέτουν στο βιογραφικό τους μια συνεργασία με αυτό τον ιδιοσυγκρασιακό δημιουργό που λέγεται Κεντάν Ντιπιέ, η οποία, μάλιστα, αν πιστέψουμε τις κριτικές, είναι πιο προσβάσιμη στο ευρύ κοινό σε σχέση με οτιδήποτε έχει γυρίσει στο παρελθόν.
Έπειτα από έναν σοβαρό τραυματισμό που έχει πάνω στη σκηνή, μια μπαλαρίνα θα βρεθεί να επαναπροσδιορίζει την ζωή της, μπροστά στην μεγάλη πιθανότητα να μη μπορέσει να χορέψει ποτέ ξανά.
Ο Σαρλ ζει μια ακόμη κακή μέρα στην δουλειά του ως οδηγός ταξί, μέχρι τουλάχιστον την στιγμή που θα λάβει ένα τηλεφώνημα για μια καινούργια κούρσα, προκειμένου να παραλάβει την Μαντλέν, μια γηραιά κυρία με την οποία θα αναπτύξει μια απρόσμενη φιλία.
Μια κοπέλα επιστρέφει συνεχώς στη Σεούλ προσπαθώντας να γεμίσει ένα απροσδιόριστο, αλλά καταφανές κενό που άφησε μέσα της η απόφαση των βιολογικών γονιών της να την εγκαταλείψουν όταν ήταν ακόμη μωρό. Η Χρυσή Αθηνά του 28ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, επιστρέφει στις ελληνικές αίθουσες, αναγνωρισμένη πλέον σαν μία από τις σημαντικότερες στιγμές του arthouse κινηματογράφου των τελευταίων ετών.
