Ο Τζάρεντ Λέτο μεταμορφώνεται σε αιμοδιψή αντιήρωα και ο Μάικλ Κίτον σκάει μύτη σε ρόλο-έκπληξη, σε ένα φιλμ δράσης που προτιμά να βομβαρδίσει με μέτρια ψηφιακά εφέ αντί να μας συστήσει επιμελώς μια ενδιαφέρουσα περίπτωση ανταγωνιστή του Spider-Man από το σχετικό multiverse της Marvel.
Ο Τζάρεντ Λέτο μεταμορφώνεται σε αιμοδιψή αντιήρωα και ο Μάικλ Κίτον σκάει μύτη σε ρόλο-έκπληξη, σε ένα φιλμ δράσης που προτιμά να βομβαρδίσει με μέτρια ψηφιακά εφέ αντί να μας συστήσει επιμελώς μια ενδιαφέρουσα περίπτωση ανταγωνιστή του Spider-Man από το σχετικό multiverse της Marvel.
Για όσο διάστημα οι αίθουσες παραμείνουν κλειστές, το cinemagazine βρίσκει την ευκαιρία να επιστρέψει στο πολύτιμο αρχείο του Περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ. Ξεκινάμε με τις πρώτες κριτικές που δημοσιεύτηκαν ποτέ (τεύχος 9, Δεκέμβριος 1990). Τα συγκεκριμένα κείμενα υπογράφονταν συνολικά από τους Γιώργο Τζιώτζιο, Χρήστο Μήτση, Ρόμπυ Εκσιέλ και Γιώργο Κρασσακόπουλο, ενώ δεν υπήρχε ακόμη η βαθμολογία αστεράκια!
Συμπαθέστατη, αν και ατυχής, κωμωδία της τελευταίας, μέχρι αναδείξεως διαδόχου, σχολής της αμερικανικής κωμωδίας.
Τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη ταινία και δεκαεφτά ολόκληρα ύστερα από την παρθενική τους συνεργασία με την «Ημέρα Εκπαίδευσης», ο Φούκουα ξανασκηνοθετεί τον Ουάσιγκτον στον ρόλο του μεσήλικα (σούπερ) ήρωα, συνδέοντάς τον με το σκληροτράχηλο κινηματογραφικό του παρελθόν, χάνοντας όμως παράλληλα εκείνη την αποτελεσματική αίσθηση αστικής αποξένωσης που ανέδιδε το φιλμ του 2014.
