Η μετ’ εμποδίων εκπλήρωση της τελευταίας επιθυμίας του Λουίτζι Πιραντέλο (1867 – 1936), που ήθελε οι στάχτες του να καταλήξουν στη γενέτειρά του, το Αγκριτζέντο της Σικελίας, μεταμορφώνεται από τον Πάολο Ταβιάνι σε ένα οδοιπορικό επεισοδιακό, πλημμυρισμένο από συλλογική μνήμη και προσωπικές απευθύνσεις του βετεράνου δημιουργού, που όμως δυσκολεύεται χαρακτηριστικά να βρει ικανοποιητική συνοχή.
Η μετ’ εμποδίων εκπλήρωση της τελευταίας επιθυμίας του Λουίτζι Πιραντέλο (1867 – 1936), που ήθελε οι στάχτες του να καταλήξουν στη γενέτειρά του, το Αγκριτζέντο της Σικελίας, μεταμορφώνεται από τον Πάολο Ταβιάνι σε ένα οδοιπορικό επεισοδιακό, πλημμυρισμένο από συλλογική μνήμη και προσωπικές απευθύνσεις του βετεράνου δημιουργού, που όμως δυσκολεύεται χαρακτηριστικά να βρει ικανοποιητική συνοχή.
Η τελευταία ταινία των αδελφών Ταβιάνι είναι ένας λυρικός ψίθυρος από το παρελθόν. Των ανθρώπων, της Ιστορίας, του σινεμά, της Ιταλίας. Δεν της πρέπει μουσειακό ράφι, της αξίζει μια θέση στην κοσμηματοθήκη των κινηματογραφικών μας περιπλανήσεων.
