Εκθαμβωτικό παραμύθι, φεμινιστική εξτραβαγκάντζα, γοτθική φαντασία, «πειραγμένη» ιστορία ενηλικίωσης, κωμωδία του παραλόγου, σεξουαλική φάρσα: η καινούργια ταινία του Γιώργου Λάνθιμου είναι ένας παράδεισος του αλλόκοτου και του εξεζητημένου ο οποίος τιμήθηκε με Χρυσό Λιοντάρι στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βενετίας και ετοιμάζεται να συγκεντρώσει πολλές υποψηφιότητες στα προσεχή Όσκαρ. Προβάλλεται στις αίθουσες από την 1η Ιανουαρίου.
Στα 87 του ο Κεν Λόουτς αποχαιρετά το σινεμά με το ύστατο κάλεσμά για συντροφικότητα κι αλληλεγγύη. Βάζοντας το μήνυμα μπροστά και πάνω απ' τις εικόνες, η «Τελευταία Παμπ» είναι το απλό και κατανοητό δράμα που θα περίμενε κι ο τελευταίος θεατής από τον πλέον συνεπή των στρατευμένων του κινηματογράφου.
Στα 87 του ο Κεν Λόουτς αποχαιρετά το σινεμά με το ύστατο κάλεσμά για συντροφικότητα κι αλληλεγγύη. Βάζοντας το μήνυμα μπροστά και πάνω απ' τις εικόνες, η «Τελευταία Παμπ» είναι το απλό και κατανοητό δράμα που θα περίμενε κι ο τελευταίος θεατής από τον πλέον συνεπή των στρατευμένων του κινηματογράφου.
Η επιστροφή του Μάικ Μιλς, κάμποσα χρόνια μετά τις «Φανταστικές Γυναίκες» και ακόμα περισσότερα από τους «Πρωτάρηδες», είναι μια ασπρόμαυρη σερενάτα για την ζωή, τους δεσμούς, αλλά κυρίως τους επιδέσμους που βάζουμε για να καλύψουμε τα τραύματα των άλλων.
Ένας αξιοθρήνητος Μπαρδέμ, ένα σενάριο όπου η λογική αγνοείται, κάτι βιολιά ανεξέλεγκτα και μία κεντρική ιδέα προορισμένη να αυτοαναιρεθεί εν τη γενέσει της, συνοψίζουν ένα κάκιστο μελόδραμα που εκθέτει σκηνοθέτιδα και πρωταγωνιστές.
