Απλώς Υπέροχη
Το δευτεροκλασάτο animation αυτής της εβδομάδας μας έρχεται από τη Νορβηγία.
O Mπο Φοβάται
Σε ένα παράλληλο σύμπαν που θα μπορούσε να αποτελεί μια σύγχρονη αναπαράσταση αντίστοιχη με τον «Κήπο των Επίγειων Απολαύσεων», ο Μπο προσπαθεί να φτάσει στο σπίτι της μητέρας του πριν να είναι πολύ αργά. Μόνο που ο Μπο φοβάται. Κι εγώ φοβάμαι πως πως οι λέξεις που ακολουθούν ελάχιστο νόημα μπορούν έχουν μπροστά στην ιδιοσυγκρασιακή γραφή του Άρι Άστερ, που σύμφωνα με τα δελτία τύπου αποπειράται μια υπαρξιακή κωμωδία τρόμου, αλλά εν τέλει παραδίδει ένα έργο αταξινόμητο, μοναδικό, απολύτως ανοιχτό σε ερμηνείες και διαθέσεις.
Κανένας
Ο Μπομπ Όντενκερκ του «Better Call Saul» γίνεται ο «Κανένας» με τον οποίο δε θες με τίποτα να μπλέξεις, σε ένα φιλμ σκληροτράχηλης δράσης που συνδέει σημαντικούς σταθμούς του είδους από την δεκαετία του ‘80 και έπειτα.
Μεσοκαλόκαιρο
Έναν ακριβώς χρόνο αφότου συστήθηκε σκηνοθετικά με την περιβόητη «Διαδοχή», ο Άρι Άστερ επιστρέφει στα κινηματογραφικά χωράφια του ψυχολογικού τρόμου και του ζοφερού δράματος έτοιμος να σοκάρει μερικούς, να διχάσει αρκετούς, αλλά και να επιβεβαιώσει όσους θεατές έδειξαν εξαρχής εμπιστοσύνη στο ταλέντο του.
Η Διαδοχή
Η πιο πολυσυζητημένη δημιουργία τρόμου της χρονιάς είναι ένας συνδυασμός οικογενειακού δράματος στα χνάρια του «Συνηθισμένοι Άνθρωποι» με τα μεταφυσικά άγχη και το κλίμα παράνοιας του «Μωρού της Ρόζμαρι» και αποτελεί ένα ντεμπούτο θαυμαστού σκηνοθετικού ελέγχου και πολλαπλών ερμηνειών από το οποίο δεν ξεμπερδεύει εύκολα κανείς.
