Έξι χρόνια μετά τον εξαιρετικό «Πατέρα» και με αφορμή τη σιωπηρό ρατσισμό της Δυτικής μπουρζουαζίας, ο Κοσοβάρος Βισάρ Μορίνα υιοθετεί τη ματιά του «Ξένου» και σκηνοθετεί ένα στυλιζαρισμένο ψυχόδραμα για την παράνοια που ελλοχεύει στα οξύμωρα της ανδρικής φύσης.
Η επιστροφή του Ντάριο Αρτζέντο στη σκηνοθεσία μετά από μία δεκαετία με μία αιματοβαμμένη ιστορία εκδίκησης, όσο κι αν χαροποιεί τους απανταχού φαν του μάστορα του giallo, έρχεται δυστυχώς σαν φυσική συνέχεια μιας σταθερά φθίνουσας φιλμογραφίας.
Η επιστροφή του Ντάριο Αρτζέντο στη σκηνοθεσία μετά από μία δεκαετία με μία αιματοβαμμένη ιστορία εκδίκησης, όσο κι αν χαροποιεί τους απανταχού φαν του μάστορα του giallo, έρχεται δυστυχώς σαν φυσική συνέχεια μιας σταθερά φθίνουσας φιλμογραφίας.
Έξι χρόνια μετά τον εξαιρετικό «Πατέρα» και με αφορμή τη σιωπηρό ρατσισμό της Δυτικής μπουρζουαζίας, ο Κοσοβάρος Βισάρ Μορίνα υιοθετεί τη ματιά του «Ξένου» και σκηνοθετεί ένα στυλιζαρισμένο ψυχόδραμα για την παράνοια που ελλοχεύει στα οξύμωρα της ανδρικής φύσης.
