Προσπαθώντας να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του προκειμένου να κάνει ενδιαφέρον και πρωτότυπο ένα sequel προγραμματισμένο να συμβεί πάση θυσία, ο σκηνοθέτης σμίγει Γιόακιν Φίνιξ και Lady Gaga και τους βάζει να ερωτοτροπούν και να τραγουδούν σε έναν αναπάντεχο συνδυασμό ανθρώπινης τραγωδίας και μουσικοχορευτικής φαντασίας που παραδίδει πολλά λιγότερα από όσα υπόσχεται.
Από τις χειρότερες υπερηρωικές παραγωγές που έχουμε δει στο πανί, σε βαθμό που σε κάνει να σκέφτεσαι τι ωραία είχες περάσει με το «Suicide Squad» – ναι, εκείνο του Ντέιβιντ Ερ.
Από τις χειρότερες υπερηρωικές παραγωγές που έχουμε δει στο πανί, σε βαθμό που σε κάνει να σκέφτεσαι τι ωραία είχες περάσει με το «Suicide Squad» – ναι, εκείνο του Ντέιβιντ Ερ.
Ο Χοακίν Φίνιξ πρωταγωνιστεί σε μια ανατρεπτική προσέγγιση των καταβολών του διάσημου villain η οποία δανείζεται απευθείας την πλοκή της από το σινεμά του Σκορσέζε («Ταξιτζής», «The King of Comedy»). Χρυσός Λέοντας στη Βενετία και μπόλικη οσκαρική παραφιλολογία για την ταινία του Τοντ Φίλιπς που λειτουργεί πρωτίστως ως μια σκοτεινή και επίκαιρη μελέτη χαρακτήρα.
Όταν ο καιρός το φέρνει κι ένας τίτλος τα λέει όλα για το έργο του: Αποτρόπαιο σίκουελ ενός κάλλιστου reboot του 2014 που απολαμβάναμε και τώρα νοσταλγούμε.
