Η Χρυσή Άρκτος του Φεστιβάλ Βερολίνου για το 2020 αφηγείται τέσσερις ιστορίες σχετιζόμενες με την εκτεταμένη χρήση της θανατικής ποινής στο σημερινό Ιράν. Και ο κυνηγημένος από το καθεστώς της χώρας του, Μοχαμάντ Ρασούλοφ («Ένας Ακέραιος Άνθρωπος», «Τα Χειρόγραφα Δεν Καίγονται»), υπογράφει αγέρωχα ένα δυνατό σπονδυλωτό φιλμ που στοχάζεται επίμονα πάνω στο ηθικό βάρος της απόφασης και της (μη) συμμόρφωσης με το σύστημα.
Η Χρυσή Άρκτος του Φεστιβάλ Βερολίνου για το 2020 αφηγείται τέσσερις ιστορίες σχετιζόμενες με την εκτεταμένη χρήση της θανατικής ποινής στο σημερινό Ιράν. Και ο κυνηγημένος από το καθεστώς της χώρας του, Μοχαμάντ Ρασούλοφ («Ένας Ακέραιος Άνθρωπος», «Τα Χειρόγραφα Δεν Καίγονται»), υπογράφει αγέρωχα ένα δυνατό σπονδυλωτό φιλμ που στοχάζεται επίμονα πάνω στο ηθικό βάρος της απόφασης και της (μη) συμμόρφωσης με το σύστημα.
Κέρδισε το Βραβείο του τμήματος «Ενα Κάποια Βλέμμα» στο Φεστιβάλ Καννών και έκανε την ελληνική της πρεμιέρα στο 23ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας. Η έκτη ταινία του Μοχάμαντ Ρασούλοφ διαθέτει αρκετές αρετές, λιγότερες αδυναμίες, αλλά κυρίως συνιστά μια γενναία πράξη αντίστασης στο άκρως καταπιεστικό καθεστώς της πατρίδας του.
