Ναι μεν μετρημένη στιλιστικά και λιγότερο περιπετειώδης από παλιότερες δημιουργίες του, όμως η νέα ταινία του Μάικλ Μαν επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά τον σκηνοθέτη ως έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους ενός κλασικού σινεμά το οποίο χάνεται.
Ναι μεν μετρημένη στιλιστικά και λιγότερο περιπετειώδης από παλιότερες δημιουργίες του, όμως η νέα ταινία του Μάικλ Μαν επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά τον σκηνοθέτη ως έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους ενός κλασικού σινεμά το οποίο χάνεται.
Από τις πιο ψυχαγωγικές και (αλίμονο!) δεξιοτεχνικές ταινίες που έχει υπογράψει στην καριέρα του ο σκηνοθέτης του «Fight Club», με έναν ταιριαστό Μάικλ Φασμπέντερ ως πρωταγωνιστή, το «Killer» δεν είναι το σπουδαίο φιλμ που από την εποχή του «Zodiac» περιμένουμε τον Φίντσερ να επαναλάβει, αλλά ένα θρίλερ στακάτο, φρενήρες και αποτελεσματικό. Όπως ακριβώς και ο ήρωάς του.
Από τις πιο ψυχαγωγικές και (αλίμονο!) δεξιοτεχνικές ταινίες που έχει υπογράψει στην καριέρα του ο σκηνοθέτης του «Fight Club», με έναν ταιριαστό Μάικλ Φασμπέντερ ως πρωταγωνιστή, το «Killer» δεν είναι το σπουδαίο φιλμ που από την εποχή του «Zodiac» περιμένουμε τον Φίντσερ να επαναλάβει, αλλά ένα θρίλερ στακάτο, φρενήρες και αποτελεσματικό. Όπως ακριβώς και ο ήρωάς του.
Λατρευτική αποκατάσταση ενός αθέατου δευτεραγωνιστή της κινηματογραφικής ιστορίας, ζηλευτή αναβίωση μιας χρυσής εποχής για το σινεμά, μέγιστη ερμηνεία από τον Γκάρι Όλντμαν, μαεστρική σκηνοθεσία, αλλά και ένα φλύαρο σενάριο-δηλητηριώδες γράμμα με παραλήπτη το Χόλιγουντ και (δυστυχώς) τον Όρσον Γουέλς. Αυτή είναι συνοπτικά η καινούργια ταινία του Ντέιβιντ Φίντσερ, που πραγματοποιεί σήμερα την πολυαναμενόμενη πρεμιέρα της στο Netflix.
